آس و پاس‌های پاریس و لندن

درباره‌ی کتاب آس و پاس‌ های پاریس و لندن در کتاب آس و پاس های پاریس و لندن، اورول با وجود ثبت خاطراتی شخصی، به انتقاد از فقر و نداری آدم‌هایی از اقشار پایین دست جامعه میپردازد و چهره بی‌رحم و ستمگرانۀ آن را می‌نمایاند. او همچنین طرز تلقی و باورهای مردم را نسبت به آواره های لندن نقد میکند و آنها را نادرست و در نتیجه تبلیغات و وجود قوانین موجود می‌داند که باعث چنین نتیجه گیری‌ای در ذهن مردم جامعه شده است. در پاریس، پس از آنکه مدتی رنج گرسنگی را متحمل می‌شود، به کار ظرفشویی می‌پردازد؛ کاری بسیار طاقت فرسا و سخت که چنانکه خود می‌نویسد، حتی لحظه‌ای استراحت ندارد. او همچنین از وضعیت نظافت و کثیفی رستوران‌ها و هتل‌های پاریس و نیز وضعیت و امکانات موجود در مسافرخانه‌های معمولی لندن و خوابگاه‌های عمومی و نوانخانه‌های انگلیس شکایت می‌کند و مقررات و قوانینی را که بر آنها حاکم است، به باد انتقاد می‌گیرد. اورول مساله فقر و نداری را محدود به یک مکان و زمان خاص نمی‌داند و می‌گوید که در هر کشوری این معضل بزرگ اجتماعی وجود دارد و باید چاره‌ای در جهت رفع این ناهنجاری اندیشیده شود. این اثر اورول با آثار دیگر او تفاوت عمده‌ای دارد. این اثر چنانکه خود او هم در آخر آن می‌گوید، یک دفتر خاطرات روزانه است که در مدت اقامت نویسنده در پاریس و لندن نوشته شده است. اورول چهره واقعی فقر و نداری را نه تنها دیده؛ بلکه آن را لمس کرده و در آن دست و پا زده است. او که خودش در برمه مدتی شغلی دولتی داشته و یا به عبارت بهتر، پلیس بوده است؛ اکنون در کشور خودش انگلستان، مجبور است کاری کند تا گرفتار قانون نشود. این کتاب در ژانویه ۱۹۳۳ منتشر شد و در انتشار این کتاب برای اولین بار «اریک آرتور بلر» از نام مستعار «جورج اورول» استفاده کرد. اورول پس از مطالعه تهیدستان جک لندن تصمیم به زندگی در میان طبقات محروم و مهاجر در شهرهای پاریس و لندن گرفت. رویدادهای زندگی آمیخته با فقر او در بهار ۱۹۲۸ در مسافرخانه‌های پاریس و اشتغالش به ظرفشویی در رستوران‌ها و هتل‌های پاریس فصل‌های نخست این روایت را تشکیل می‌دهد. راوی در بخش‌هایی از زندگیش در پاریس با یک افسر سابق روسی به نام بوریس همراه می‌شود که به سختی زندگی می گذراند و از صاحبخانه یهودیش ناراضیست. برخی به این دلیل این کتاب را یهود ستیزانه می دانند. گزارش او از لندن بیشتر شرح روزگار بی بی‌خانمان‌های انگلیسیست که در پی یافتن بستری برای خوابیدن از نوانخانه‌ای به نوانخانه دیگر رانده می‌شوند یا شب‌ها را به پیاده‌روی در خیابان می گذرانند. اورول این نوع زندگی را برای نوشتن گزارشی در اواخر سال ۱۹۲۷ تجربه کرده بود. نکتهٔ تأثیرگذار این روایت این هست که بر خلاف نظر عموم، همه بی‌خانمان‌ها اشخاص بی عار یا پست فطرتی نیستند و در بین آن‌ها اشخاص هنرمند و روشنفکری را هم می‌توان پیدا کرد. در پایان کتاب اورول پیشنهادهایی برای بهبود زندگی تهیدستان و بی‌خانمانان ارائه می‌کند. باور بر این است که اورول زیاد در پی نقل دقیق و گزارش روز به روز وقایع و اتفاقات پاریس و لندن نبوده‌است، بلکه از ساختار سفرنامه و زندگینامه استفاده کرده تا گزارشی اثرگذار از تجربیات و شنیده‌های دست اولش ایجاد کند. درباره‌ی نویسنده اریک آرتور بلر با نام مستعار جورج اورول متولد ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ و درگذشته در ۲۱ ژانویه ۱۹۵۰ می‌باشد و ملیتی هندی-انگلیسی دارد. او را بیشتر با دو رمان مزرعه‌ی حوانات و هزار و نهصد و هشتاد و چهار می‌شناسند. وی همینطور با نقدهای بی‌شماری که بر کتاب‌ها می‌نوشت، بهترین وقایع‌نگار فرهنگ و ادب انگلیسی قرن شناخته می‌شود.