۶۸ اثر در کتاب‌جم
آیزاک آسیموف نویسنده و دانشمند آمریکایی و از بزرگان عصر طلایی علمی‌تخیلی است. او سه قانون رباتیک را مطرح کرد و با مجموعه‌های روبات و بنیاد آینده‌ی انسان و ماشین را در کهکشان تصور کرد. داستان‌هایش ساده، منطقی و پر از معما هستند و برای نوجوانان و بزرگسالان هنوز تازه‌اند.
آیزاک آسیموف از بزرگ‌ترین نام‌های تاریخ ادبیات علمی‌تخیلی است؛ نویسنده‌ای که سه قانون رباتیک را به فرهنگ عمومی جهان هدیه داد و با مجموعه‌های «بنیاد» و «روبات» آینده‌ی بشر را در کهکشان تصور کرد. او دانشمند هم بود و صدها کتاب در زمینه‌های مختلف نوشت. در این راهنما با زندگی آیزاک آسیموف، ایده‌های اصلی‌اش، مهم‌ترین کتاب‌هایش و بهترین مسیر برای خواندن آثار او آشنا می‌شوید.
در کتاب‌جم ترجمه‌های فارسی داستان‌ها و رمان‌های آسیموف، از مجموعه‌ی روبات‌ها تا ماجراهای لاکی استار، با قیمت روز و موجودی به‌روز آماده‌ی سفارش آنلاین است.
آسیموف در حدود سال ۱۹۲۰ در روستایی در روسیه به دنیا آمد و در کودکی همراه خانواده‌اش به ایالات متحده مهاجرت کرد. او در بروکلین نیویورک بزرگ شد و در سال ۱۹۹۲ در نیویورک درگذشت. در این فاصله، به یکی از پرکارترین نویسنده‌های تاریخ تبدیل شد؛ نویسنده یا ویراستار صدها کتاب در داستان، علم، تاریخ، ادبیات و حتی طنز.
آسیموف را معمولا یکی از «سه بزرگ» عصر طلایی علمی‌تخیلی می‌دانند، کنار رابرت هاینلاین و آرتور سی. کلارک. اما چیزی که او را خاص می‌کند ترکیب دو ذهن است: ذهن دانشمندی دقیق و ذهن قصه‌گویی که می‌داند چطور خواننده را کنجکاو نگه دارد.
امروز وقتی کسی درباره‌ی ربات‌ها و هوش مصنوعی و اخلاق ماشین‌ها حرف می‌زند، تقریبا همیشه دیر یا زود اسم آسیموف و سه قانونش وسط می‌آید. این نشان می‌دهد که ایده‌های او چقدر از کتاب‌ها فراتر رفته‌اند.
خانواده‌ی آسیموف در نیویورک مغازه‌ی کوچکی داشتند که در آن آب‌نبات و مجله می‌فروختند. آیزاک نوجوان در همین مغازه با مجله‌های داستان علمی‌تخیلی آشنا شد؛ مجله‌هایی ارزان و پرطرفدار که داستان‌های سفر فضایی و اختراع‌های عجیب چاپ می‌کردند. او این مجله‌ها را با ولع می‌خواند و خیلی زود تصمیم گرفت خودش هم بنویسد.
آسیموف از کودکی باهوش و پرمطالعه بود و خیلی زود وارد دانشگاه شد. او شیمی خواند و بعدها در رشته‌ی بیوشیمی دکترا گرفت. هم‌زمان با درس، داستان می‌نوشت و برای مجله‌ها می‌فرستاد. نخستین داستان‌هایش در اواخر دهه‌ی سی منتشر شد و همکاری با ویراستار مشهوری به نام جان کمپبل به رشد او بسیار کمک کرد.
در سال ۱۹۴۱ داستان کوتاه «شبانگاه» را منتشر کرد که به یکی از مشهورترین داستان‌های کوتاه علمی‌تخیلی تبدیل شد. در همین دهه، نخستین داستان‌های روباتی و نخستین داستان‌های مجموعه‌ی «بنیاد» را نوشت. این‌ها پایه‌ی شهرت او شدند.
آسیموف سال‌ها در دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه بوستون تدریس کرد، اما کم‌کم نوشتن به کار اصلی‌اش تبدیل شد. او به‌ویژه از دهه‌ی پنجاه به بعد، کتاب‌های علمی عمومی زیادی نوشت و برای میلیون‌ها خواننده، علم را ساده و شیرین توضیح داد. در دهه‌های پایانی عمرش دوباره به جهان «بنیاد» و «روبات» برگشت و این دو مجموعه را به هم پیوند زد.
او آدمی شوخ‌طبع و اجتماعی بود، از سفر هوایی پرهیز می‌کرد و بیشتر وقتش را پشت ماشین تحریر می‌گذراند. خودش بارها گفته بود که نوشتن برایش مثل نفس کشیدن است. حجم آثارش به‌قدری زیاد است که تقریبا در همه‌ی بخش‌های یک کتابخانه‌ی عمومی می‌توان کتابی از او پیدا کرد.
مشهورترین ایده‌ی آسیموف سه قانون رباتیک است. در داستان‌های او ربات‌ها طوری ساخته شده‌اند که از این سه قانون پیروی کنند. به زبان ساده:
نکته‌ی هوشمندانه این است که آسیموف این قانون‌ها را نه برای حل همه‌ی مشکلات، بلکه برای ساختن معما به کار برد. بیشتر داستان‌های روباتی او درباره‌ی موقعیت‌هایی است که این قانون‌ها به شکل غیرمنتظره‌ای با هم برخورد می‌کنند و ربات رفتاری عجیب از خودش نشان می‌دهد. شخصیت‌های انسانی، مثل روان‌شناس ربات‌ها یا مهندسان آزمایش، باید مثل کارآگاه بفهمند چه اتفاقی افتاده است.
پیش از آسیموف، ربات‌ها در داستان‌ها معمولا هیولاهایی بودند که علیه سازندگانشان شورش می‌کردند. آسیموف این کلیشه را کنار گذاشت و ربات‌ها را به ابزارهایی منطقی و گاهی حتی دوست‌داشتنی تبدیل کرد که مسئله‌ی اصلی‌شان تفسیر درست قانون‌هاست. همین نگاه بر نسل‌های بعدی نویسنده‌ها و حتی دانشمندان رباتیک اثر گذاشت.
نثر آسیموف ساده، روشن و بی‌پیرایه است. او خودش می‌گفت ترجیح می‌دهد شیشه‌ای شفاف بنویسد تا شیشه‌ی رنگی؛ یعنی نوشته‌اش طوری باشد که خواننده ایده را ببیند، نه این که درگیر زیبایی جمله‌ها شود. همین باعث شده داستان‌هایش برای خواننده‌های همه‌ی سنین قابل فهم باشد.
داستان‌های او بیشتر بر ایده و گفت‌وگو تکیه دارند تا بر صحنه‌های پرهیجان اکشن. شخصیت‌ها بحث می‌کنند، فرضیه می‌سازند و معما را حل می‌کنند. به همین دلیل بسیاری از داستان‌های علمی‌تخیلی آسیموف در واقع ساختار داستان کارآگاهی دارند: یک راز، چند سرنخ و یک گره‌گشایی منطقی در پایان.
آسیموف علاقه‌ی زیادی به معما داشت و داستان‌های جنایی و معمایی هم نوشت. مجموعه‌ی «بیوه‌سیاهان» از این دسته است: گروهی از دوستان که هر ماه شام می‌خورند و معمایی را حل می‌کنند، و معمولا پیشخدمت آرام آن‌ها پاسخ را پیدا می‌کند.
یک ویژگی دیگر، نگاه بلندمدت اوست. آسیموف به تاریخ علاقه‌ی زیادی داشت و در «بنیاد» تاریخ هزاران ساله‌ی یک امپراتوری کهکشانی را تصور کرد. او می‌پرسید جامعه‌ها چطور شکل می‌گیرند و فرو می‌پاشند و آیا می‌شود آینده را پیش‌بینی کرد.
داستان‌های روباتی آسیموف در چند مجموعه گردآوری شده‌اند. مشهورترینشان «من، روبات» است. «روبات کامل» مجموعه‌ای جامع‌تر از داستان‌های روباتی اوست که در کتاب‌جم در سه جلد موجود است. این داستان‌ها از ربات‌های ساده‌ی اولیه شروع می‌شوند و به ربات‌هایی می‌رسند که تقریبا از انسان قابل تشخیص نیستند. خواندنشان به ترتیب، تحول نگاه آسیموف به رابطه‌ی انسان و ماشین را نشان می‌دهد.
داستان «مرد دویست‌ساله» درباره‌ی رباتی که آرزو دارد انسان شناخته شود، از تأثیرگذارترین داستان‌های این مجموعه است و نشان می‌دهد آسیموف چقدر به پرسش «انسان بودن یعنی چه» فکر می‌کرد.
آسیموف چند رمان هم در جهان روبات‌ها نوشت که مشهورترینشان «غارهای پولادین» است. در این رمان کارآگاهی انسانی به نام الایجا بیلی با همکار رباتش دنیل اولیوا پرونده‌ای جنایی را حل می‌کند. ترکیب داستان پلیسی و علمی‌تخیلی در این رمان بسیار موفق بود و چند رمان دیگر با همین دو شخصیت دنبالش آمد.
مجموعه‌ی «بنیاد» شاید بلندپروازانه‌ترین کار آسیموف باشد. امپراتوری کهکشانی در حال فروپاشی است و ریاضی‌دانی به نام هری سلدون با دانشی به نام روان‌تاریخ پیش‌بینی می‌کند که پس از سقوط، هزاران سال تاریکی در راه است. او طرحی می‌ریزد تا این دوره را کوتاه کند. داستان‌های مجموعه در طول قرن‌ها پیش می‌روند و نشان می‌دهند این طرح چطور با غافلگیری‌های تاریخ روبه‌رو می‌شود.
یکی از رمان‌های اولیه‌ی آسیموف در مجموعه‌ای که به امپراتوری کهکشانی مربوط است. جوانی که پدرش کشته شده، درگیر توطئه‌های سیاسی در میان ستارگان می‌شود و دنبال سندی مرموز است. این رمان ماجراجویانه‌تر از آثار بعدی اوست و برای شروع سبک و جذاب است. «ستارگان همچون غبار» در کتاب‌جم موجود است.
«شبانگاه» داستان سیاره‌ای است که چند خورشید دارد و مردمش هیچ‌وقت تاریکی شب را تجربه نکرده‌اند، تا روزی که یک کسوف نادر رخ می‌دهد. این داستان کوتاه درباره‌ی ترس، علم و شکنندگی تمدن است و بارها در فهرست بهترین داستان‌های کوتاه علمی‌تخیلی آمده است. مجموعه‌ی «شبانگاه و داستان‌های دیگر» در کتاب‌جم هست.
آسیموف مجموعه‌ای از رمان‌های ماجرایی برای نوجوانان نوشت که قهرمانش جوانی به نام لاکی استار است. این رمان‌ها در منظومه‌ی خورشیدی می‌گذرند و هر کدام لاکی را به سیاره‌ای تازه می‌برند. او این مجموعه را ابتدا با نام مستعار منتشر کرد. «لاکی استار و راهزنان سیارک‌ها» و «لاکی استار و اقیانوس‌های زهره» در کتاب‌جم موجودند و برای نوجوانان علاقه‌مند به فضا انتخاب خوبی‌اند.
آسیموف فقط داستان ننوشت؛ درباره‌ی خود ژانر هم بسیار نوشت. کتاب «آسیموف از ادبیات علمی‌تخیلی می‌گوید» مجموعه‌ای از نوشته‌های او درباره‌ی علمی‌تخیلی، تاریخ و نویسنده‌هایش است. برای نویسنده‌ها و علاقه‌مندان جدی این ژانر، این کتاب نگاهی از درون به دست می‌دهد و در کتاب‌جم موجود است.
یکی دیگر از داستان‌های کوتاه مشهور آسیموف که خودش هم آن را از محبوب‌ترین کارهایش می‌دانست. داستان در طول میلیاردها سال پیش می‌رود و درباره‌ی یک پرسش ساده اما بزرگ است: آیا می‌شود روند فرسایش جهان را برگرداند؟ اگر این داستان را در مجموعه‌ای دیدید، از دستش ندهید.
کارنامه‌ی آسیموف آن‌قدر بزرگ است که انتخاب نقطه‌ی شروع ممکن است گیج‌کننده باشد. چند مسیر پیشنهادی:
آسیموف در سال‌های پایانی عمر، مجموعه‌های روبات، امپراتوری و بنیاد را به هم وصل کرد و جهانی واحد ساخت. به همین دلیل برخی خواننده‌ها دوست دارند آثار او را به ترتیب زمان داستانی بخوانند: اول داستان‌های روباتی، بعد رمان‌های روباتی، بعد رمان‌های امپراتوری مثل «ستارگان همچون غبار»، و در پایان «بنیاد».
اما بسیاری از طرفداران پیشنهاد می‌کنند به ترتیب انتشار بخوانید، یعنی آثار اولیه را اول. این‌طور رشد نویسنده را هم می‌بینید و غافلگیری‌هایی که او برای خواننده چیده بود، سر جایشان می‌مانند. هر دو روش درست‌اند؛ مهم این است که لذت ببرید.
آسیموف از دهه‌ها پیش در ایران خوانده شده و هم داستان‌هایش و هم کتاب‌های علمی‌اش به فارسی ترجمه شده‌اند. بسیاری از کتاب‌خوان‌های ایرانی نخستین آشنایی‌شان با علمی‌تخیلی را مدیون ترجمه‌های آثار او هستند.
امروز ناشرانی مثل کتابسرای تندیس، کتاب آمه و ناشران دیگر آثار او را منتشر می‌کنند. در کتاب‌جم حدود هفتاد عنوان مرتبط با آسیموف ثبت شده که حدود پنجاه عنوان آن موجود است. در صفحه‌ی هر کتاب نام مترجم، ناشر و جلد را ببینید؛ به‌ویژه در مجموعه‌هایی مثل «روبات کامل» که چند جلد دارند، جلد مورد نظرتان را درست انتخاب کنید.
در ضمن یادتان باشد عنوان‌های فارسی گاهی با هم فرق دارند و ممکن است یک اثر با دو نام منتشر شده باشد. اگر اثری را پیدا نکردید، نام‌های جایگزین را هم امتحان کنید.
بخش بزرگی از کارنامه‌ی آسیموف کتاب‌های غیرداستانی است. او درباره‌ی شیمی، فیزیک، نجوم، زیست‌شناسی، ریاضیات و تاریخ برای مخاطب عام نوشت. توانایی‌اش در توضیح مفاهیم پیچیده با زبان ساده، او را به یکی از بهترین معلم‌های علم در قرن بیستم تبدیل کرد.
این جنبه از کار آسیموف در داستان‌هایش هم دیده می‌شود. وقتی داستان‌های او را می‌خوانید، بی آن که متوجه شوید چیزی درباره‌ی علم یاد می‌گیرید. شاید به همین دلیل است که معلم‌ها و پدر و مادرها اغلب کتاب‌های او را به نوجوانان پیشنهاد می‌کنند.
بسیاری از پرسش‌هایی که آسیموف ده‌ها سال پیش طرح کرد، امروز دیگر خیالی نیستند. ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که ماشین‌ها تصمیم می‌گیرند، خودروها خودشان رانندگی می‌کنند و هوش مصنوعی با ما حرف می‌زند. پرسش‌هایی مثل این که ماشین باید از چه قواعدی پیروی کند، اگر دو دستور با هم تضاد داشته باشند چه می‌شود، یا آیا ماشین می‌تواند انسان را بهتر از خودش بشناسد، دقیقا همان پرسش‌های داستان‌های اوست.
البته سه قانون آسیموف در عمل نسخه‌ای کامل برای اخلاق ماشین‌ها نیست و خود او هم با داستان‌هایش نشان داد که این قانون‌ها چقدر می‌توانند پیچیده و متناقض شوند. اما همین نشان دادن پیچیدگی، دلیل اهمیت امروزی اوست. خواندن داستان‌های روباتی آسیموف امروز کمتر شبیه خواندن خیال است و بیشتر شبیه فکر کردن درباره‌ی آینده‌ای که در حال رسیدن است.
کمتر کسی می‌داند که آسیموف در داستان معمایی هم دستی داشت. به جز مجموعه‌ی «بیوه‌سیاهان»، رمان‌ها و داستان‌های جنایی دیگری هم نوشت و حتی بسیاری از داستان‌های علمی‌تخیلی‌اش ساختار معمایی دارند. او از بازی منطقی با خواننده لذت می‌برد: همه‌ی سرنخ‌ها را جلوی چشم خواننده می‌گذاشت و در پایان نشان می‌داد پاسخ از اول آنجا بوده است.
اگر به این نوع داستان علاقه دارید، فهرست رمان جنایی و معمایی کتاب‌جم را هم ببینید. ترکیب منطق و رمز و راز، همان چیزی است که خواننده‌های آسیموف را سال‌ها پای کتاب‌هایش نگه داشته است.
با این که «بنیاد» و رمان‌های روباتی شهرت زیادی دارند، بسیاری از منتقدان معتقدند بهترین کارهای آسیموف داستان‌های کوتاه اوست. در داستان کوتاه، او می‌توانست یک ایده‌ی درخشان را بی‌حاشیه طرح کند و با یک پایان غافلگیرکننده تمامش کند. «شبانگاه»، «آخرین پرسش» و «مرد دویست‌ساله» نمونه‌های درخشان این توانایی‌اند.
اگر وقت کمی برای کتاب‌خوانی دارید، داستان‌های کوتاه او بهترین انتخاب‌اند. می‌توانید هر شب یکی بخوانید و هر بار با یک ایده‌ی تازه به خواب بروید. برای یافتن مجموعه‌های داستان کوتاه دیگر، فهرست داستان کوتاه را مرور کنید.
اگر سه قانون رباتیک مشهورترین ایده‌ی آسیموف باشد، روان‌تاریخ بلندپروازانه‌ترین آن است. ایده این است که رفتار یک فرد قابل پیش‌بینی نیست، اما رفتار جمعیت‌های بسیار بزرگ، مثل مولکول‌های یک گاز، از قواعد آماری پیروی می‌کند. پس اگر جمعیت به اندازه‌ی کافی بزرگ باشد، مثلا کل ساکنان یک کهکشان، می‌شود مسیر کلی تاریخ را با ریاضیات پیش‌بینی کرد.
آسیموف این ایده را تا جای ممکن جدی گرفت و بعد با آن بازی کرد. در «بنیاد» می‌بینیم که پیش‌بینی‌های سلدون بارها درست از آب درمی‌آیند و شخصیت‌ها در لحظه‌های بحرانی منتظر پیام ضبط‌شده‌ی او می‌مانند. اما بعد عاملی پیش‌بینی‌نشده ظاهر می‌شود و همه‌چیز را به هم می‌ریزد. این‌جاست که مجموعه از یک ایده‌ی جالب به داستانی پرکشش درباره‌ی رابطه‌ی سرنوشت و اراده تبدیل می‌شود.
بسیاری از خواننده‌ها می‌گویند خواندن «بنیاد» نگاهشان به تاریخ واقعی را هم عوض کرده است. آسیموف خودش گفته بود برای نوشتن این مجموعه از تاریخ سقوط امپراتوری روم الهام گرفته است و همین ریشه‌ی تاریخی، به داستان عمق و باورپذیری می‌دهد.
دهه‌های سی و چهل میلادی را عصر طلایی علمی‌تخیلی آمریکا می‌نامند. در این سال‌ها مجله‌های ارزان داستان، سکوی پرتاب نسلی از نویسنده‌های جوان بودند که بسیاری‌شان بعدها به نام‌های بزرگ ژانر تبدیل شدند. ویراستارها از نویسنده‌ها می‌خواستند داستان‌هایشان منطق علمی داشته باشد و فقط ماجرای فضایی پرسروصدا نباشد. آسیموف که خودش دانشجوی شیمی بود، در این فضا به‌سرعت جا افتاد.
آنچه آسیموف به این دوره اضافه کرد، جدی گرفتن پیامدهای اجتماعی علم بود. او فقط نمی‌پرسید یک اختراع چطور کار می‌کند؛ می‌پرسید این اختراع با جامعه، سیاست و رابطه‌ی آدم‌ها چه می‌کند. «بنیاد» درباره‌ی تاریخ و جامعه است، داستان‌های روباتی درباره‌ی اخلاق و اعتماد، و «شبانگاه» درباره‌ی شکنندگی تمدن. همین عمق باعث شد آثارش از بسیاری داستان‌های هم‌دوره‌اش ماندگارتر باشند.
رابطه‌ی آسیموف با نویسنده‌های دیگر این دوره هم شنیدنی است. او با بسیاری از آن‌ها دوستی و رقابتی دوستانه داشت و گاهی در نوشته‌هایش به شوخی از این رقابت یاد می‌کرد. نامه‌ها، مقدمه‌ها و خاطراتش تصویر زنده‌ای از جامعه‌ی کوچک و پرشور نویسنده‌های علمی‌تخیلی آن سال‌ها به دست می‌دهد.
با این که منتقدان گاهی گفته‌اند آسیموف بیشتر نویسنده‌ی ایده است تا شخصیت، چند چهره از داستان‌هایش در ذهن خواننده‌ها ماندگار شده‌اند. سوزان کالوین، روان‌شناس ربات‌ها، زنی جدی، باهوش و تنهاست که ربات‌ها را از انسان‌ها بهتر می‌فهمد و در بسیاری از داستان‌های روباتی حضور دارد. دو مهندس آزمایشگر، پاول و داناوان، با ماجراهای بامزه و دردسرسازشان، جنبه‌ی شوخ داستان‌های روباتی را می‌سازند.
الایجا بیلی، کارآگاه بدبین و کمی ترسو که از فضای باز می‌ترسد، و همکار رباتش دنیل اولیوا که آرام و منطقی است، یکی از زوج‌های به‌یادماندنی ادبیات کارآگاهی‌اند. هری سلدون هم، با آن که در بیشتر صفحه‌های «بنیاد» حضور مستقیم ندارد، سایه‌ای بر کل مجموعه است. و البته لاکی استار، قهرمان جوان و شجاعی که نوجوان‌ها را به سفر در منظومه‌ی خورشیدی می‌برد.
در کتاب‌جم ترجمه‌های فارسی آثار آسیموف از ناشران مختلف کنار هم آمده‌اند تا راحت‌تر انتخاب کنید. قیمت هر کتاب، قیمت روز پشت جلد است و موجودی هر روز به‌روز می‌شود. همه‌ی کتاب‌ها نسخه چاپی‌اند و می‌توانید سفارشتان را آنلاین ثبت کنید. برای کشف نویسنده‌های مشابه، فهرست‌های علمی‌تخیلی و فانتزی و ادبیات و داستان را هم ببینید.
مجموعه‌ی «بنیاد»، داستان‌های روباتی مثل «من، روبات» و «روبات کامل»، رمان «غارهای پولادین» و داستان‌های کوتاه «شبانگاه» و «آخرین پرسش» از مشهورترین آثار او هستند.
سه قاعده‌ای که ربات‌های داستان‌های آسیموف از آن پیروی می‌کنند: آسیب نزدن به انسان، اطاعت از انسان و حفظ خود، به همین ترتیب اولویت.
بله. بیشتر آثار او برای نوجوانان مناسب‌اند و مجموعه‌ی لاکی استار به‌طور خاص برای این گروه سنی نوشته شده است.
او نویسنده یا ویراستار صدها کتاب است که بخش زیادی از آن‌ها غیرداستانی و علمی‌اند. عدد دقیق بسته به این که مجموعه‌ها و ویراستاری‌ها را چطور بشماریم، فرق می‌کند.
ترجمه‌ی موجود در کتاب‌جم در سه جلد منتشر شده است. برای خواندن به ترتیب، از جلد اول شروع کنید.
بله. او در بیوشیمی دکترا داشت و سال‌ها در دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه بوستون تدریس کرد.
از برخی آثار او چند ترجمه وجود دارد. در صفحه‌ی هر کتاب نام مترجم، ناشر، تعداد صفحه و جلد آمده است. اگر می‌خواهید داستان‌ها را کامل بخوانید، به حجم کتاب و توضیح ناشر دقت کنید و اگر در یک مجموعه چند جلدی هستید، همه‌ی جلدها را از یک ترجمه بخرید تا نام‌ها و اصطلاح‌ها یکدست بمانند.
آیزاک آسیموف نویسنده‌ای است که ذهن را بازی می‌دهد. داستان‌هایش معما می‌سازند، آینده را تصور می‌کنند و پرسش‌هایی درباره‌ی انسان و ماشین طرح می‌کنند که هر روز امروزی‌تر می‌شوند. چه تازه‌کار باشید و چه طرفدار قدیمی علمی‌تخیلی، در کارنامه‌ی بزرگ او کتابی برای شما هست.
همین حالا فهرست کتاب‌های این نویسنده را در کتاب‌جم ببینید، از داستان‌های روباتی یا ماجراهای لاکی استار شروع کنید و نسخه چاپی را با قیمت روز آنلاین سفارش بدهید.
