از متن تا معنا (روشی در شرح و تفسیر متون ادبی)

دربارۀ کتاب برای فهم حداکثری از متون ادبی نیازمند روشی مشخص و منسجم هستیم تا درک بهتری از آن متون به‌دست آوریم. در سالیان اخیر، با افزودن درس‌هایی چون روش شرح متن در دورۀ کارشناسی رشتۀ زبان و ادبیات فارسی و درس نقد و تحلیل متون ادبی در دورۀ دکتری، این کمبودِ روش‌شناختی تا حدودی جبران شده ‌است؛ هرچند درس‌نامۀ مشخصی برای این دروس وجود ندارد. در این کتاب براساس روش‌های گوناگون استادان، مفسّران و پژوهشگران برجسته در شرح و تفسیرِ متون ادبی و همچنین بهره‌گیری از آنچه در حوزه‌های مختلف در مواجهه با متن مطرح شده است، الگویی روشمند برای تحلیل متون ادبی ارائه گردیده ‌است. علاوه بر سازگاری این الگو با سنّت تفسیری متون ادب فارسی و بومی بودن آن، برای تکمیل مباحث از نظریات اندیشمندان غربی نیز استفاده شده ‌است. ویژگی دیگر این الگو، قابلیت گسترش‌پذیری آن است؛ بدین‌معنی که هر پژوهشگری با توجه به نوع متنی که بررسی می‌کند، می‌تواند تغییراتی در سطوح مختلف این الگو پدید آورد و پرسش‌های تازه‌ای را در مواجهه با متن، مطرح نماید. نویسندگانِ این کتاب امیدوارند، الگوی ارائه‌شده بتواند در سامان‌دهی و روشمندسازی شرح‌ها و تفاسیر ارائه‌شده از متون ادبی مؤثر واقع شود. دربارۀ نویسنده دکتر بتول واعظ ، متولد 1361، دانشیارِ گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی ا‌ست. حوزه‌های مطالعاتی و تخصصی دکتر واعظ بیشتر درزمینۀ بلاغت، شرح و تحلیل متن، دستور زبان و تدریس متون عرفانی‌ست. مطالعۀ تطبیقی مثنوی، احیاء علوم‌الدینِ غزالی، مقالات شمس و معارف بهاءولد؛ ترجمۀ کتاب تأویل نظری و عملی از دیدگاه غزالی؛ ترجمه، مقدمه و تعلیق الفلک‌الدائر علی المثل‌السائرِ ابن ابی‌الحدید از آثار ایشان است. دکتر محمدرضا حاجی‌آقابابایی ، دانشیارِ گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی است که علاوه بر تدریسِ متون کهنِ ادبی، در زمینة مطالعاتِ نظریِ ادبیاتِ قاجار و معاصر، سبک‌شناسی و تحلیلِ متن به‌صورت تخصصی فعالیت می‌کند. از ایشان تاکنون بیش از ۵۰ مقاله در مجلات علمی و همایش‌های گوناگون منتشر شده است. کتاب‌های روایت‌شناسی، نظریه و کاربرد؛ گونه‌شناسیِ نثر فارسی در عصر قاجار از آثار وی است.