بیا تا گل برافشانیم

دربارۀ کتاب آنچه در شرح غزل‌های حافظ در این کتاب آمده، با توجه به شرح شارحان برجسته، منابع متعدد معتبر و درک و برداشت‌های شخصی از اشعار لسان‌الغیب است که به قول مولانا جلال‌الدین بلخی «هرکسی از ظن خود شد یار من ». و بدیهی‌ست نمی‌توان اصرار داشت که این برداشت‌ها، تمام‌وکمال، منطبق بر آرا و اندیشه‌های حافظ گران‌قدر بوده باشند. امید است آنچه در بیا تا گل برافشانیم آمده است، تا آنجا که می‌شود، به جان کلام و سخن حافظ نزدیک باشد و هرکس به فراخور حال، و عشق و علاقه‌ای که به حافظ، این دردانه‌غزل‌سرای ایران‌زمین، دارد، پیمانه‌ای از دریای ژرف معارف آن برگیرد. دربارۀ نویسنده پریوش ابراهیمی متولد اردیبهشت 1331 است. وی دانش‌آموختۀ دانشگاه علوم پزشکی تهران در رشتۀ ایمونولوژی و معلم و مدرس همین رشته در دانشگاه علوم پزشکی آزاد برای رشته‌های مختلف پزشکی و داروسازی و پیراپزشکی و علوم زیستی است. ایشان درحال حاضر دبیر اجرایی انجمن ادبی ایران، مؤسس و دبیر اجرایی انجمن ادبی ساعی، عضو چندین انجمن ادبی و عضو هیئت‌رئیسۀ بنیاد بین‌المللی گویشوران فارسی سبزمنش است. دکتر ابراهیمی تاکنون کارگاه‌ها و کلاس‌های خوانش و شرح حافظ برگزار نموده و نیز چندین گروه حافظ‌خوانی را در فضای مجازی اداره می‌نماید. از آثار چاپ‌شدۀ ایشان، غیر از مقالات و اشعار به چاپ‌رسیده در کتاب‌ها و مجله‌های مختلف، ازجمله ماهنامۀ تخصصی حافظ، می توان به کتاب‌های فشردۀ ایمونولوژی و ایمن‌سازی و مصونیت کشوری و نیز کتاب شعر صدای ساز دل‌تنگی اشاره کرد.