داستان منثور؛ مقدمه ای بر نشانه شناسی روایت

روایت به‌منزلۀ‌ بازنمودی‌ از توالی‌ رویدادهاست که به‌مدد زمان و علت‌مندی به طریقه‌ای معنادار با هم پیوند خورده‌اند. این تعریف برخی از عناصر کلیدی مشترک همۀ قالب‌های روایت را مشخص می‌کند: روایت‌ها بازنمایی‌هایی نشانه‌شناختی هستند، به این معنا که از نشانه‌های مادی (کلمات، تصاویر متحرک یا ثابت و غیره، مکتوب یا شفاهی) ساخته شده‌اند و معناهایی را منتقل می‌کنند که لازم است توسط یک گیرنده رمزگشایی یا تفسیر شود. روایت‌ها توالی رویدادها را نشان می‌دهند، یعنی حداقل دو رویداد و کنش‌ ‌را در ساختاری معمول (یا یک کل منسجم) به هم متصل می‌کنند. روایت‌ها رویدادها را به‌وسیلۀ زمان و علیت/علت‌مندی به‌هم پیوند می‌دهند، یعنی دنباله‌ای از رویدادها را شکل می‌دهند. روایت‌ها معنادار هستند، یعنی هم برای فرستنده و هم گیرنده دارای معنی‌اند. کتاب حاضر قصد دارد این نشانه‌های اصلی در روایت را به زبانی ساده به مخاطب معرفی کند.