فیزیولوژی ورزشی عضله (جلد اول)

منایع معرفی کتاب فیزیولوژی ورزشی عضله (جلد اول) فیزیولوژی ورزشی انسان از پیشینه طولانی تحقیقی برخوردار است که به کارهای صورت گرفته پیشینیان در آغاز قرن 20‎ام توسط تیم ‎های تحقیقاتی آرچیبالد ویوین هیل و شاک آگوست استینبرگ کروخ (آگوست کروخ)- برندگان جایزه نوبل در فیزیولوژی و پزشکی برمی ‎گردد. برخی از کشفیات بنیادی آنها در زمینه فیزیولوژی ورزشی، نظیر مفهوم پویایی برداشت اکسیژن و کسر اکسیژن، هنوز معتبر هستند و پیش‎زمینه و چالش درک عمیق‎ تر انرژی‎زایی عضله و فیزیولوژی انسان را تشکیل می‎ دهند. در آن زمان، برخی از کشفیات مهم دیگر در فیزیولوژی عضله گزارش داده شدند که به طور برجسته رابطه نیرو-سرعت توسط ای. وی. هیل و مفهوم واحد حرکتی به مثابه مجموعه‎ ای از تارهای عضله فعال شده به وسیله عصب مشترک توسط سیر چارلز اسکات شرینگتون- برنده جایزه نوبل در فیزیولوژی و پزشکی- مطرح گردید. این کشفیات در میان مهم ترین دستاوردها در این حوزه از تحقیق هستند. با این حال، نظریه دیگری که از اهمیت بنیادی برای درک ما از فیزیولوژی ورزشی عضلانی مهم بوده با نام نظریه لغزشی فیلامنتی انقباض عضله است که در سال 1954 در مجله نیچر، توسط دو تیم از دانشمندان مجزا: سیر اندرو اف هاکسلی (برنده جایزه نوبل در فیزیولوژی یا پزشکی) و رولف نیدرجرک از یک طرف و هیو هاکسی و جین هنسن از طرف دیگر پایه‎ ریزی گردید. مطالعات متمرکز بر فیزیولوژی ورزشی انسان که در آغاز قرن بیستم صورت گرفتند، اساساً همراه با ظرفیت فعالیت بدنی جمعیت سالم و ورزشکاران بودند. در اینجا، جا دارد از هنری بریگز برای مطالعات او در زمینه تحمل فعالیت کارگران صنعتی (معدن‎چیان) و ورزشکاران در اوائل 1920 یاد شود. او اولین شخصی بود که از دوره زمانی دی‎اکسید کربن بازدمی در طی فعالیت درجه ‎بندی شده به عنوان ملاکی بنام نقطه اوج- یا نقطه شکست واژه سابق بی‎ هوازی یا به طور مطلوب‎ تر آستانه‎ های لاکتات و تبادل گازی، استفاده کرد. در مقیاس بزرگ‎تری، آزمون ظرفیت فعالیت انسان در فیزیولوژی کاری و در ارتش ایالات متحده توسط دیوید بروس دیل از آزمایشگاه خستگی هاروارد در دهه 1930 به طور موفقیت ‎آمیزی معرفی شده بود. مالکولم بی. مکلوری و کارلمن واسرمن از اولین محققانی بودند که در دهه 1960به طور مطلوبی آزمون فعالیتی به منظور ارزیابی تحمل فعالیت در بیماران را مطرح کردند. بعدا، به همراه برایان جی. وایپ پروتکل‎ ها، ابزار و تفسیر در آزمون‌های بالینی فعالیت قلبی‎-تنفسی که امروزه از آنها آگاهیم، برپا شدند. کتاب فیزیولوژی ورزشی عضله (جلد اول) فیزیولوژی ورزشی انسان در حوزه‎ های مختلف پزشکی نظیر قلب‎ شناسی، ریه‎ شناسی، هورمون‎ شناسی، کهولت شناسی، روان‎پزشکی و بازتوانی وجود دارد و بنیان اصلی علوم پزشکی را تشکیل می‎د هد. با این وجود، مطالعات در زمینه ورزشکاران حرفه‎ ای و جمعیت سالم که مواجه با اجرای ورزشی در شرایط دشوار محیطی نظیر دمای بالا، کم‎دمایی، ارتفاع بالا، شیرجه یا کم‎جاذبه ای هستند هنوز از اهمیت بسیاری برخوردارمی باشند، چرا که این مطالعات، نگرشی را به سازوکارهایی که تحمل فعالیتی انسان در شرایط مختلف را محدود می‎ سازند، فراهم می‌نمایند. کشفیات اصلی ذیل در فیزیولوژی ورزشی باید خاطر نشان گردند: (1) یافته به دست آمده توسط جان ا. هولوسزی مبنی بر اینکه تمرین استقامتی فعالیت‎ های آنزیم‎ های میتوکندریایی (سیتوکروم اکسیداز (COX) و سیترات سنتاز (CS)) را افزایش می‎دهد و به افزایش در پایداری متابولیکی عضله در طی فعالیت و نیز افزایش در تحمل فعالیت منجر می‎ شود؛ (2) کشف حاصله توسط گرتا وربووا، استنلی سالمونز و دیرک دبلیو. جی پت، مبنی بر پتانسیل سازش ‎پذیری فنوتیپی عضله به محرک مختلف خارجی نظیر تحریک مزمن با فرکانس پایین (معروف به شکل پذیری عضله)؛ (3) بنگت سالتین نشان دادن که در افراد فعال سالم، تهیه اکسیژن به وسیله دستگاه قلبی-عروقی به مصرف اکسیژن کل بدن (به عبارتی در طی دوچرخه‎ سواری) محدود می‎ شود و بنابراین حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2max) را مشخص ساخت؛ (4) پیتر دی. واگنر شناسایی کرد که در افراد سالم VO2max به تلفیق هدایت ‎های فشاری و انتشاری اکسیژن در سرتاسر مسیر انتقال اکسیژن میان ریه‎ ها و میتوکندری وابسته است؛ (5) نشان دادن نقش سایر متغیرها مجزا از VO2max توسط برایان جی. وایپ، وی سوخت‎ وساز اکسایشی و تحمل فعالیت نظیر پویایی VO2 و مؤلفه‎ های آن همچون آستانه تبادل گاز و توان بحرانی را مشخص ساخت و (6) پیشنهاد مفهوم شاتل لاکتات توسط جورج ای. بروکس، که درک ما از مفهوم تولید و یا استفاده لاکتات در طی فعالیت را تغییر داد. پیشرفت‌های گسترده دانش در چند دهه گذشته در جنبه‎ های مختلف فیزیولوژی انسان، بویژه در فیزیولوژی عضله اسکلتی، زمینه جدیدی را برای ارتقاء درک