غوغای کاکتوس

به خودش قول داد با سکوت به همسایه‌ها دلداری دهد. اما سکوتِ او، همسایه‌ای که یقه‌اش را گرفته بود، عصبانی‌تر می‌کرد. بالأخره مرد از این تلاش بی‌ثمر برای به‌تحرک‌واداشتن او بی‌قرار شد و با لحن تندی گفت: «اون دیوونه شده، باید زنگ بزنیم آسایشگاه بیان ببَرندش.» … سَروصِداهایی که در راهرو به پا شده بود، مهندس را شتابان از مستراح بیرون کشاند. پرستارها با چهره‌هایی آشفته به‌سمت پله‌ها می‌دویدند. کنجکاوی آمیخته با نگرانی، بر سرعت قدم‌های مهندس افزود. از لابه‌لای جمعیتِ پرستارها و دیوانه‌ها، خود را عبور داد و بالأخره موفق شد به محل حادثه برسد.