قرائتی که هرگز فراموش نشد

در این مباحث، کوشیده شده که با مراجعه به متون اصلی و کهنی که در اختیار داریم، نشان داده شود تعبیر «علمای ابرار» در میان شیعیان متقدم در چه چارچوبی و برای تفکیک چه مفاهیمی از یکدیگر به کار رفته و آنان که این تعبیر را به کار می‌برده‌اند در همان سده‌های اولیه، چه در زمان حضور امامان و چه در زمان غیبت امام، از این تعبیر چه برداشتی داشته‌اند و مخاطبانشان از آن چه می‌فهمیده‌اند. در این تحلیل، طیف وسیعی از متون شیعی و غیر شیعی کهن را از سده‌های دوم و سوم و گزارش‌های مربوط به آنها در سده‌های بعدی را می‌خوانیم تا اندیشه های «علمای ابرار» و «عصمت امام» و موضوع دامنۀ «علم امام» را در بافتار اصلی و تاریخی این مفاهیم دریابیم.