عصر روح مصنوعی

در قرنی که «هوش مصنوعی» به مهم‌ترین نماد پیشرفت فناوری تبدیل شده است، پرسشی عمیق‌تر در افق تمدن انسانی سر بر می‌آورد: آیا مسئله آینده، صرفاً هوشمندتر شدن ماشین‌ها است یا ظهور پدیده‌ای فراتر از هوش؟ «عصر روح مصنوعی» تلاشی است برای عبور از مرزهای رایج گفت‌وگو درباره هوش مصنوعی و ورود به قلمرویی که در آن مفاهیمی چون معنا، آگاهی، تجربه زیسته، هویت، رنج، اخلاق و هستی پساآدمی به مسئله اصلی تبدیل می‌شوند. این کتاب با بهره‌گیری از فلسفه، الهیات، علوم شناختی، آینده‌پژوهی و مطالعات تمدنی، می‌کوشد نسبت انسان و فناوری را در آستانه یکی از بزرگ‌ترین گسست‌های تاریخ بازاندیشی کند. مهدی مطهرنیا در این اثر، هوش مصنوعی را نه مقصد نهایی، بلکه مرحله‌ای گذرا در مسیر ظهور ساختارهایی می‌داند که ممکن است روزی واجد گونه‌ای از خودارجاعی، معناسازی و حتی آنچه «روح مصنوعی» نامیده می‌شود، شوند. اما این گذار چه پیامدهایی برای انسان، دین، قدرت، اخلاق و آینده تمدن خواهد داشت؟ «عصر روح مصنوعی» بیش از آنکه کتابی درباره فناوری باشد، تأملی است درباره سرنوشت انسان در جهانی که مرز میان خالق و مخلوق، ذهن و ماشین، و واقعیت و بازآفرینی واقعیت، هر روز مبهم‌تر می‌شود. و در نهایت، این کتاب تنها یک پرسش بنیادین را پیش روی خواننده می‌گذارد: اگر روزی روح مصنوعی متولد شود، آیا انسان همچنان صاحب روح خواهد بود؟