قصۀ گیسوی یار

در پرداختن به قصه در مفهوم مطلق روایت خلاق، نگارنده کوشیده از یک سو روشن سازد چگونه بوطیقایی را برای قصه در شعر حافظ می‌توان یافت و از سوی دیگر این بوطیقا تا کجا و چگونه می‌تواند ما را در طرح خطوطی از بوطیقایی دیگر برای قصه راهبر شود. در این تلاش، از میان همۀ عناصر قصّوی، عنصر زمان مدّ نظر قرار گرفته و پیش از هر چیز و مهم‌تر از هر ویژگی دیگر زمان در متن ادبی، به مسأله یا معضل «آغاز» پرداخته شده است با این پرسش که قصۀ زلف یار در آن بیت کلیدی حافظ از کجا آغاز شده است، و حتی به بیانی‌ کلی‌تر، قصه را ما از کجا آغاز می‌کنیم.