همه ی نام ها

درباره‌ی کتاب همه ی نام ها در رمان همه ی نام ها، ساراماگو از تاریکی و ناشناخته بودن دنیای مرده‌گان به شکلی نمادین حرف می‌زند. کارمند سادۀ ادارۀ ثبت که قهرمان این داستان و هم‌نام با نویسندۀ کتاب است باید برای دستیابی به اطلاعاتی در مورد مرده‌گان با یک ریسمان خود را به نمادی از دنیای زنده‌گان (همان میز جناب رییس) ببندد و بعد در تاریکی بایگانی مرده‌گان گام بگذارد تا در آن قسمت گم نشود. هم‌چنین او نقش اتفاق و تصادف را در زندگی انسان‌ها بسیار بالا می‌داند؛ به‌طوری‌که یک تصادف ساده می‌تواند زندگی انسانی را به‌طور کلی دگرگون کند؛ همان‌گونه که با خواندن این رمان خواهید دید چه‌گونه یک کارمند سادۀ ادارۀ ثبت با رویداد یک اتفاق ساده متحول شده و مسیر زندگی‌اش تغییر می‌یابد… ژوزه ساراماگو یک سال قبل از دریافت جایزه نوبل، یعنی در سال ۱۹۹۷میلادی رمان «همه نام‌ها» را نوشت. او در این رمان به توضیح فلسفی مرز میان مرگ و زندگی می‌پردازد؛ مرزی که بسیار نزدیک است و می‌توان آن‌ را در بایگانی یک ادارۀ ثبت محقر و سنتی دید. در قسمت جلو یعنی قسمت روزمره و روشن آن، مدارک و مشخصات زنده‌گان و در قسمت عقب و تاریک آن، مدارک و سوابق مرده‌گان نگه‌داری می‌شود. درباره ی نویسنده ژوزه دی سوزا ساراماگو، متولد ۱۶ نوامبر ۱۹۹۲ در پرتغال و درگذشته در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۰ میباشد. او در سال ۱۹۸۸ نوبل ادبیات را از آن خودکرد. اگرچه ساراماگو به عضویت حزب کمونیست درآمده بود، اما هیچوقت ادبیات را به خدمت ایدئولوژی درنیاورده. از رمان های این نویسنده اقتباس سینمایی نیز شده است.