حسرت درناها

وقتی مهتاب می‌میرد و انسان در آب می‌ایستد… این رمان، دعوتی است به یک سفر درونی و پر ابهام در فضایی شاعرانه و گاه سوررئال. «حسرت درناها» اثری است که در مرز خیال و واقعیت حرکت می‌کند؛ جایی که مهتاب مردگان ، نیلوفران رخشان و غول‌های آبی ، همگی بخشی از صحنه‌ی نمایش زندگی هستند. روایت در میان موج و مه فاطمه غفاری ، خواننده را به دنیایی می‌برد که قوانین فیزیک در آن تحت‌الشعاع احساسات عمیق و سرنوشت‌های تلخ قرار گرفته‌اند. در مرکز این روایت، کاراکترهایی چون سهراب ، که با چشمانی بسته روی آب ایستاده و با سازدهنی‌اش به دریا و آسمان پاسخ می‌دهد، و میترا ، که از نگاه کنجکاو و تعقیب‌گر پوریا می‌گریزد، قرار دارند. این فضاسازی، وعده یک ماجرای عاشقانه یا شاید یک تعقیب و گریز روانشناختی را می‌دهد: سهراب روی آب ایستاده بود و با چشمان بسته، سازدهنی می‌زد. موج‌های کوچک نرم و خجل بر قایقش می‌کوفتند و غول‌های آبی، سودای رقصی دیگر داشتند. داستان «حسرت درناها» با همین تصاویر غریب و قدرتمند آغاز می‌شود و ادامه می‌یابد. دست‌هایی تاول‌زده که پرزنان نزدیک می‌شوند، فرار میترا و نگاه پوریا از پشت کمان دوشاخه؛ همه نشان از امیدی گم‌شده و دردی کهنه دارند. این رمان برای کسانی نوشته شده است که به دنبال رمان‌هایی هستند که به جای توضیح مستقیم، احساسات، ترس و اشتیاق را در قالب تصاویری شاعرانه و مبهم بیان کنند. اگر از خواندن داستان‌ هایی که شما را مجبور به حدس زدن و غرق شدن در فضای خاص خود می‌کنند، لذت می‌برید، «حسرت درناها» رمان بعدی شماست.