خاک دامنگیر

کتاب خاک دامنگیر مجموعه‌شعری به قلم کامران بزرگ‌نیا است. این مجموعه شعر اولین بار در سال 1369 به چاپ رسیده و 100 صفحه دارد. کامران بزرگ‌نیا کودکی‌اش را در شهر آبادان گذراند. پدرش کارمند شرکت نفت بود و قرار بود تا زمان بازنشستگیِ او در آبادان بمانند. مادرش علاقه به داستان و ادبیات را از کودکی در او نهادینه کرد. به زعم خود بزرگ‌نیا کتاب تام سایر مسیر زندگی او را عوض کرد. پس از آن‌که دوران دبستانش به اتمام رسید، پدرش بازنشسته شد و به همراه خانواده به اصفهان رفتند. در دوران نوجوانی کتابخانه‌ی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تأثیر عمیقی روی او گذاشت. او در همان دوران با شعر نو آشنا شد و اولین اشعارش را سرود. آشنایی بزرگ‌نیا با هوشنگ گلشیری نیز در همان‌جا صورت گرفت. بزرگ‌نیا ردی از زندگی‌اش را در سطور اشعارش می‌سراید. اشعار او به طور غیرمستقیم به زندگی‌اش مربوط‌ هستند. او خود در اشعارش حضور ندارد؛ اما سایه‌ای از وجود او بر اشعارش مشهود است. بزرگ‌نیا عقیده داشت که هر شعری رمزی دارد و اگر این رمز به‌راحتی شکسته شود، شعر دیگر آن طبع شاعرانه را ندارد. او باور داشت شعر باید در لفافه‌ای رمزین باشد و خواننده بتواند به آن بدون شکستن رمز نفوذ کند. دیدگاه‌های بزرگ‌نیا درباره‌ی شعر خود شعری زیباست. اشعار او سرشار از تمنای عشق و زیبایی و خواندنشان بسیار لذت‌بخش است. در بخشی از مجموعه‌شعر خاک دامنگیر، شعر عشق را می‌خوانیم: عشق ای عشق نابهنگام با سوسوی چراغی که در شب چشمان داری هراس جهان را چتری بگشا سایبانی از عشقه و حنجره‌ای که جهان را با ضرب مداوم آهنگ عشق آواز می‌کند برای درک زندگی و زیبایی جهان