معاد جسمانی در حكمت متعالیه

«معاد جسمانی» از موضوعات عمیق و اندیشه‏ سوز در میان متکلمان و فیلسوفان است و نگرگاه‏ های آنان در این‏باره متفاوت است: عده‏ ای که از اثبات عقلی آن عاجز مانده‏ اند به کلی، معاد را انکار کرده‏ اند. گروهی دیگر، مثل بوعلی ‏سینا، تعبدی آن را پذیرفته ‏اند. برخی دیگر که خواسته‏ اند آن را اثبات کنند فقط برای «معاد روحانی»، دلیل آورده ‏اند.اما تنها فیلسوفی که با ژرف ‏کاوی حیرت ‏انگیز عقلی به اثبات «معاد جسمانی» پرداخته حکیم متأله صدرالمتألهین شیرازی است.اثر حاضر معاد جسمانی را از دیدگاه وی در سه بخش عمده، به تفصیل کاویده است: از دیدگاه عقل؛ از دیدگاه شرع؛ نقد و بررسی آرای مخالفان معاد جسمانی صدرالمتألهین.