مالوی

مالوی مالوی | ساموئل بکت | ترجمۀ سهیل سمی تعداد صفحه ۲۵۶ نوبت چاپ دوازدم قطع کتاب رقعی نوع جلد شومیز .در جهان داستان های بکت از هم گسیختگی هویت مدرن، بخش افزونی از ناخوشی خود را از طریق همین جابجایی های استعاری در سطح مصالح داستانی، تکنیک ها، پدیده ها و موتیف های بیرونی، نمایان میکند. بکت برای منهدم کردن هر رگه ایی که مشکوک به واقعیت نامأنوس یا قصه ای واضح باشد، از هیچ تلاشی فروگذار نیست بلاهت بینظیر شخصیت های داستانی بکت نشانهٔ گویایی است از زوال هویت. اشخاص آثار داستانی بکت از مورفی گرفته تا مالوی همه با اینکه گاه در اوج جنون و افسردگی به سر میبرند، اما کماکان با امور این جهانی مبارزه میکنند و در انتزاعی ترین حالت هم، در سطحی از آگاهی و حیات هوشمند به سر میبرند. این تلاش مداوم و بی معنا برای زنده بودن؛ شاکلهٔ اصلی روایت بکتی را ترسیم میکند و اتفاق نظری که در هر متنی گویای میل به فرجام و پایان قضایا است. برای مثال فرجام در رمان مالون میمیرد، گفتهٔ خود مالون در آغاز داستان است بر ادعای مردنش. او با ما میگوید هر آنچه را که باید بر صفحه های کتاب زبان باز کند و از طریق این مکالمهٔ یک جانبه، مالون منتظر مرگ میماند. شیوه ای از انتظار و استعاره ای از تعلیق هر روزهٔ موجود خود آگاه به مرگ، که زمانی خود را با فرم هزار و یک شب نشان میدهد و زمانی نزدیکتر در مالوی، نام ناپذیر و مالون میمیرد. هنر آنلاین/ آرش رضایی