معماری برای آینده Architecture for the future

از لا به لای سطور در می یابید که معماری آینده می تواند سخن بگوید؛ می تواند در کار کوپ هیمل بلاو تکه تکه شود؛ از تکنیک های سینمایی بهره گیرد؛ می تواند در کارهای «اسیمپتوت»، تخیل انسان را به پرواز درآورد و تا بی کرانگی پیش رود؛ همانند «دیلر و اسکوفیدیو» از فرآیند فکر انسان جهت چینش فضاها در پلان بهره گیرد یا به زعم چومی متن را به قتل برساند و با زیر پا گذاشتن کلیت ها بار دیگر متولد شود؛ می تواند به جنبه ی انسانی و کیفیت محیط بپردازد چنان که لیبسکیند می گوید؛ و یا حتی شبح وار و نامرئی گردد چنان که بنیاد کارتیه در پاریس؛ که هر یک از این ها تکه ای از پازل آینده را برای مخاطب کامل می کنند.