نقد ادبی در قرن بیستم
۳۹۷
صفحه
۱۳۹۰
سال چاپ
شومیز - وزیری
نوع جلد
کتاب نقد ادبی در قرن بیستم اثر ژان ایو تادیه و ترجمهی مهشید نونهالی است. این کتاب گسترش شگفتانگیز نقد را از دوران اندیشمندان روسی، آلمانی و فرانسوی سالهای 1920 تا آخرین آثار نقد نو در اروپا و ایالات متحده ترسیم میکند. ژان ایو تادیه این کتاب را در ده فصل تهیه و تدوین کرده است. فصل اول با عنوان فرمالیست روس، به نقد و بررسی آثار زبانشناسان روس میپردازد. ف
این کتاب فعلا ناموجود است
شمارهات را بگذار؛ کدِ تأیید برایت میفرستیم تا حسابت ساخته شود و بهمحضِ موجود شدن خبرت کنیم.
با ادامه، حساب کاربریات (در صورت نبود) ساخته میشود.
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-817483
- تعداد صفحه
- ۳۹۷
- نوع جلد
- شومیز - وزیری
- سال انتشار شمسی
- ۱۳۹۰
دیدگاههای کاربران
هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفری باش که تجربهاش را مینویسد.
اگر این کتاب را دوست داری
حسین دانش - رضا توفیق
ترجمهی ترجمه و توضیح: شیخابراهیم زنجانی - تصحیح و تدوین: مسعود جعفری جزی
نیلوفر
کتابهای بیشتر از نیلوفر
مشاهدهی همه
کتابهای بیشتر با ترجمهی مهشید نونهالی
مشاهدهی همه
توضیحات
کتاب نقد ادبی در قرن بیستم اثر ژان ایو تادیه و ترجمهی مهشید نونهالی است. این کتاب گسترش شگفتانگیز نقد را از دوران اندیشمندان روسی، آلمانی و فرانسوی سالهای 1920 تا آخرین آثار نقد نو در اروپا و ایالات متحده ترسیم میکند. ژان ایو تادیه این کتاب را در ده فصل تهیه و تدوین کرده است. فصل اول با عنوان فرمالیست روس، به نقد و بررسی آثار زبانشناسان روس میپردازد. فصل دوم از نقد و جریان نقد در آلمان سخن میگوید. فصل سوم از کسانی میگوید که به نقد مبتنی بر آگاهی اعتقاد داشتند. فصل چهارم نقد را از دنیای خیال و فصل پنجم نقد را از دنیای روانشناسانه بررسی میکند و به نقد روانکاوانه میپردازد. همچنین فصل ششم جامعهشناسی ادبیات، فصل هفتم زبانشناسی و ادبیات، فصل هشتم نشانهشناسی ادبیات، فصل نهم بوطیقا و فصل دهم نقد تکوینی را دربرمیگیرد. در مقدمهی کتاب آمده است: «نقد ادبی نخستین بار در قرن بیستم داعیهی برابری با آثاری داشته است که به تجزیه و تحلیل آن میپردازد. بسیاری از منتقدان معاصر، از شارل دوبوس تا رولان بارت، و از ژاک ریویر تا موریس بلانشو، در نویسندگی نیز زبردستند. اما اگر نقد، از زمان رولان بارت، هم خواندن شده است و هم نوشتن، به سبب کیفیت شیوهی نگارش نیست، بلکه بدان سبب است که وضع و موقع اثر هنری تغییر کرده است. در زمانی که اثر هنری تجزیه میشود و تقدس و وحدت معنایی خود را از دست میدهد، به مفسرانی نیاز است که معنا و شکل را به ما منتقل کنند: تأویل و تفسیر جزء متن است. تفکر نو کوشیده است تا چند صباحی اندیشهی آفریننده و اندیشهی آفریده را کنار بگذارد.»