نقد حکمت عامیانه
۱۱۰
صفحه
۱۴۰۲
سال چاپ
شومیز - رقعی
نوع جلد
کتاب نقد حکمت عامیانه اثر سیمون دوبووار است. این کتاب را مصطفی رحیمی به فارسی برگردانده است. نقد حکمت عامیانه مجموعۀ چهار مقاله است از سیمون دوبووار که به سال 1963 انتشار یافته است. سیمون دوبووار در مقالههای کوتاه و بلند خود بیشتر به مسائل اخلاقی و رابطۀ آن با سایر مسائل قرن ما میپردازد. از این دیدگاه مقالۀ دوم کتاب حاضر زیرعنوان آرمانگرایی اخلاقی و واقعگ
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- فلسفه
- شناسه کالا
- kj-386867
- تعداد صفحه
- ۱۱۰
- نوع جلد
- شومیز - رقعی
- سال انتشار شمسی
- ۱۴۰۲
دیدگاههای کاربران
اگر این کتاب را دوست داری
جمعی از نویسندگان
ترجمهی مسعود علیا(سر ویراستار)
ققنوس
کتابهای بیشتر از سیمون دوبووار
مشاهدهی همه
کتابهای بیشتر از نیلوفر
مشاهدهی همه
کتابهای بیشتر با ترجمهی مصطفی رحیمی
مشاهدهی همه
توضیحات
کتاب نقد حکمت عامیانه اثر سیمون دوبووار است. این کتاب را مصطفی رحیمی به فارسی برگردانده است. نقد حکمت عامیانه مجموعۀ چهار مقاله است از سیمون دوبووار که به سال 1963 انتشار یافته است. سیمون دوبووار در مقالههای کوتاه و بلند خود بیشتر به مسائل اخلاقی و رابطۀ آن با سایر مسائل قرن ما میپردازد. از این دیدگاه مقالۀ دوم کتاب حاضر زیرعنوان آرمانگرایی اخلاقی و واقعگرایی سیاسی نمونۀ نظریات او دربارۀ «حکمت عملی» است. امروز هنگامی که به اگزیستانسیالیسم حمله میکنند معمولاً بدان علت نیست که آئین مشخص دیگری را به آن ترجیح میدهند، بلکه بدان علت است که برای فلسفه، بهطورکلی، اعتباری قائل نیستند. این امر اصولاً غیر اکتسابی است. و براساس پیشداوریهایی قرار دارد که نه قواعد ماقبل تجربی است، نه قوانین تجربی، و خود آن در قلمرو فلسفه قرار دارد. درست نیست که بگوئیم گروه انتقادکنندگان از اگزیستانسیالیسم جهان را با سادهدلی مینگرند، اینان اندیشۀ خود را از همان منابع عامیانه میگیرند که میتوان آن را «حکمت عامیانه» نامید، و افکاری است نامنسجم و متناقض. با وجود این شایسته است که این حکمت مورد بحث و بررسی قرار گیرد. اگر آن را جداً بررسی کنیم در مییابیم که قادر نیست پاسخگوی روحیهای جویا و شرافتمند باشد، و اگر بسیاری از مردمان آن را میپسندند، به سبب تنبلی است.