«نقد سینمایی»

فرانسوا تروفو می‌گفت: «هر کسی دو شغل دارد: یکی شغل خودش، یکی هم منتقد سینما.» تماشای فیلم‌ها و علاقه به مشتاقانه حرف زدن راجع‌به آن‌ها نشانه‌ی رایج ذهنیت نقادانه‌ی هریک از ماست. پس در این صورت، ویژگی کار نقد چیست؟ ژان-میشل فرودون که خودش سال‌هاست کار نقد سینمایی می‌کند، در این کتاب بردوباخت‌های این فعالیت، وارد شدنش در حوزه‌ی رسانه و خصوصاً اهمیت نگارش را نشان می‌دهد. او توضیح می‌دهد که کار نقد عملاً چگونه صورت می‌گیرد، یا اکران‌های مطبوعاتی در دفتر نشریات، در مجلات سینمایی و در روزنامه‌ها، در رادیو، تلویزیون و در اینترنت به چه شکل است. نقد از روزنامه‌نگاری تا ادبیات را شامل می‌شود، جایی میان درخواست‌های تبلیغاتی و وسوسه‌ی راهنما بودن برای مصرف‌کننده قرار می‌گیرد و همزمان جاذبه و دافعه دارد. اصالتش به‌خاطر بیان یک نظر شخصی است؛ عواطف الهام‌بخش این نظر شخصی هستند و اندیشه‌ای را تقویت می‌کنند که به اشتراک گذاشته می‌شود. نقد سینمایی وارث نقد هنر است که خودش با کارهای دیدرو و بودلر پدید آمده است؛ نقد سینمایی در فرانسه از قدمت بسیار زیادی برخوردار است که در این کتاب شرح آن می‌آید. تعهدات زیبایی‌شناختی‌اش و دیالوگش با مؤلف‌ها جریان‌های هنری زیادی به بار آورده، از «سینمای هنری » سا ل‌های 20 گرفته تا نظریه‌ی مؤلف و موج نو در سال‌های 60. مقایسه‌ای با وضعیت نقد در دیگر کشورها اجازه می‌دهد که ویژگی آن را بهتر ارزیابی کنیم. گلچینی از متن‌های نمونه‌وار منتقدان بزرگ از اوایل قرن بیست تا به امروز، این اثر را کامل می‌کند.