نرگس

نرگس اثر حسین صفا مجموعه شعر سپید «نرگس» دومین مجموعه اشعار سپید حسین صفاست که نخستین‌بار سال 1396 توسط انتشارات نیماژ چاپ شده است. در ابتدای کتاب از قول حسین صفا می‌خوانیم: آن‌جا خواب چند جلد از کتاب تازه‌ام را دیدم. اسم کتاب «دریا» بود با جلدی مشکی. دیدم کتاب‌ها در دستم فرسوده شدند و ورق‌ورق شدند. وزق‌ها از دستم شره می‌کردند. یکی از دوستانم در خوابم بود. به او گفتم: ببین! این اوراق پراکنده، کتاب تازه‌ی من‌اند. گقتم: اسم کتابم دریاست. گفتم: بی‌شک مادرم خوشحال خواهد شد که اسمش را بر کتابم گذاشته‌ام. بیدار که شدم اسم مادرم ترگس بود. پس اسم کتاب تازه‌ام را گذاشتم نرگس. از خواب‌هایم سردرنمی‌آورم. جز یکی: این خواب را سال‌هاست می‌بینم. می‌بینم که از محله‌ی قدیمی‌مان بیرون می‌زنم. خیلی دور نشده‌ام که به کوچه‌باغی می‌رسم. یعد می‌رسم به منظره‌ای باشکوع و لبریز از درختان سبز با جاده‌های حاکی و مارپیچ. شکل ابرهای خوابم را (از بس که این خواب را دیده‌ام) از برم. همه‌جای جنگل را وجب‌به‌وجب می‌شناسم. مخصوصاً دره‌ای را که منتهی می‌شود به دریاچه. در بیداری بارها از خودم پرسیده‌ام که آن بهشت کجاست یا کجا بوده؟ وقتی در آن خوابِ زیبا قدم می‌زنم، و بعد از این‌که زمانی لایتناهی را طی می‌کنم و بیدار می‌شوم، احساس می‌کنم که چیزی در من در حال یادآوری شدن است. چیزی مثل زاییده شدن، مثل متولد شدن. پیش از تولد، من کجا می‌توانسته‌ام بوده باشم جز یک رحِم. دریا گاهی رحِش را به خواب من می‌آورَد: جنگلی در دریا. و پرنده‌ی قدکوتاهی درخواب، در جنگل. پرنده‌ی قدکوتاهی که درخت‌ها او را با انگشت اشاره نشانِ هم می‌دهند. در بخشی از یکی از شعرهای مجموعه‌ی «نرگس» می‌خوانیم: جز این شاخه‌های شکسته هیچ نسبتی با تو ندارم تو آن‌قدر فروتنی که اگر باران ببارد گل می‌شوی چشم‌هایت مزار و دست‌هایت پنجره‌ی فولاد -ملایم و غمگین- شفاخانه اما دریا بود که ماهی قرمز را کشت از دیگر آثار حسین صفا که توسط نشر نیماژ منتشر شده است، می‌توان به مجموعه غزل‌های « وصیت و صبحانه »، « منجنیق » « این دست بی‌صدا »، مجموعه اشعار سپید « صدای راه‌پله می‌آید » و « آه به خط بریل »، مجموعه شعر محاوره‌ای « من کم تحملم »، مجموعه شعر ترجمه « اگر قرار آمدن داری، بیا » سروده‌ی آتائول بهرام اوغلو و گردآوری اشعار هرمز علیپور در کتاب « به نام کوچک هرمز » اشاره کرد.