نظریه تقریب در مکتب امام خمینی (مبانی و راهکارها)

امام خميني(ره) به برقراري وحدت و تقريب بين صفوف مسلمين اعتقاد راسخي داشتند و ضرورت تقريب مسلمين را از چهار جهت تبيين مي‌کردند و معتقد بودند که تقريب و وحدت به حکم فطرت، شرع، عقل و شرايط و مقتضيات ويژه، واجب است. ایشان همواره تأکيد داشتند که بستر ايجاد و گسترش اتحاد در جهان اسلام از طريق برخي شرايط سياسي و اجتماعي فعلي نيز فراهم است و با اشاره به حج و تجمع عظيم مسلمانان و نخبگان، اين مراسم را موجب نزديکي بيشتر دل‌هاي مسلمانان به يکديگر مي‌دانستند. علاوه بر اين، امام خميني(ره) راهکارهاي بسيار مبسوطي در باب نحوه‌ي اجرايي‌شدن تقريب بين ملت‌هاي مسلمان داشتند و تأکيد مي‌کردند که حتي اگر «دولت‌هاي» مسلمان به فکر اتحاد و حل مشکلات بين يکديگر نباشند لازم است «ملت‌هاي» مسلمان با کنار گذاشتن اختلافات جزئي فرقه‌اي و قومي به مسائل اصلي جهان اسلام همچون مسئله‌ي فلسطين و مبارزه با استعمار بپردازند. پژوهش حاضر با بررسي مسائل مزبور، درصدد ارائه راه‌حل‌هايي عملي برای ايجاد و گسترش اتحاد و تقريب مسلمانان با بهره‌گیری از انديشه‌‌هاي حضرت امام(ره) است.