پویایی های اکتساب مهارت

واژه نامه و منابع اصلی اکتساب مهارت، فرآیندی تکرار شدنی است که به طور مداوم هر یک از ما را در طول عمر به چالش‏ می‏ کشد. این امر جهت بقاء، اساسی است، بدليل اينکه انسانها باید در انواع تکاليف مختلف مانند: تغذیه کردن، ارتباط برقرار کردن و معاشرت کردن، مهارت پیدا کنند. اعمال در فعالیت‏ های روزمره مانند: ورزش و کار، از نظر ماهیت نیازمندی‏ هایی که بر اجراکنندگان تحمیل‏ می‏ کنند، متفاوت هستند. برخی از اعمال، مانند: ورزش ‏های راکتی یا رانندگی کردن در بزرگراه، با سرعت بالا اجرا‏ می‏شوند؛ اعمال دیگر مانند: رقص، فوتبال آمریکایی، هنرهای رزمی و فیزیوتراپی، ممکن است شامل میزان قابل توجهی از تماس بدنی باشند. بسیاری از اعمال، مانند: بازی گلف یا انجام عمل جراحی، به درجه بالایی از دقت و صحت حرکت نیاز دارند. اعمال ديگر، مانند: مارچ نظامی منظم و اسکیت روی یخ، بر چالش اجرای توالی ‏های دلپذیر و زیبایی از حرکت ظریف تاکید‏ می‏کنند. هنگام انجام فعالیت‏ هایی مانند: کوه پیمایی، کوهنوردی، قایقرانی یا موج سواری، ما در برابر عناصر وحشی طبیعت قرار‏ می‏ گیریم. علیرغم تنوع بسیار زیاد محدودگرهای اعمال شده در ورزش ‏های مختلف و فعالیت‏ های روزمره، یکی از مواردی که در تمام آنها مشترک است، الزام اجراکنندگان به هماهنگ کردن و کنترل کردن حرکات بطور موثر است. تمرین دهندگان حرکتی در فعالیت‏ های جسمانی مختلف درک‏ می‏ کنند که یادگیرندگان ماهر قادر به انجام موارد زیر هستند: توليد الگوهای حرکتی کارآمد، موثر و کارکردی که روان و خودکار به نظر‏ می‏ رسند؛ عموما، زمانبندی دقیقی بین حرکات خود و رویدادهای جاری محیطی نشان‏ می‏ دهند؛ حتی تحت محدودگرهای شدید زمانی یا فشارهای رقابتی؛ بطور مداوم، الگوهای حرکتی هماهنگی باز تولید‏ می‏ کنند؛ اجرای حرکاتی که خودکار نیستند، به این معنا که از یک اجرا به اجرای دیگر مشابه هستند، اما در حین حال بطور ظریفی متفاوت هستند و بطور دقیقی منطبق با تغییرات انی در محیط هستند؛ در صورت لزوم، حرکات مختلف اندام را در یک الگوی ظریف و زیبا یکپارچه‏ می ‏کنند. انسان‏ها در محیط‏ های پویا و سرشار از اطلاعات فعالیت‏ می‏ کنند و برای تعامل با سطوح، اشیاء و رویدادها به الگوهای هماهنگی پیچیده‏‏‏ای ‏نیاز دارند. چالش مهم برای دانشمندان حرکتی این است که، چگونه الگوهای هماهنگی مونتاژ شده، کنترل شده و کسب‏ می‏ شوند. در اوایل قرن 21، علاقه فزآینده‏‏‏ای ‏وجود داشت به محدودگرهای اجتماعی که به اکتساب مهارت‏ های حرکتی شکل‏ می‏ دهند و بر آن تاثیر‏ می‏ گذارند. آیا منابع عصر دیجیتال بر نحوه یادگیری مهارت‏ های مان تاثیر‏ می‏ گذارد؟ آیا محیط در حال تغییر مان، ما را فرا‏ می‏ خواند که به طرق مختلف حرکت کنیم؟ مطالعه حرکت انسان در حال حاضر، بسیاری از رشته‏ های مرتبط مثل رشد حرکتی، کنترل حرکتی، روانشناسی، زیست شناسی و فیزیوتراپی را بهم متصل‏ می‏ کند. اگرچه ما سعی‏ می‏ کنیم بحث مان را در مورد حرکت تا آنجا که ممکن است در طول این کتاب به طور گسترده بيان کنیم، اما ما اغلب از مدل‏ های حرکتی ورزشی و تمرینی به عنوان نمونه هایی، استفاده کرده ایم تا ایده ‏های اصلی را توصیف کنیم. به عنوان علاقمندان به ورزش و تفریح​​، ما تصدیق‏ می‏ کنیم که چنین مدل ‏های حرکتی‏ می ‏تواند محدودگرهای تکلیفی بسیار غنی را برای مطالعه و درک جنبه‏ های مهم رفتار حرکتی فراهم کند (دیویدس، باتون، آرجو، رنشاو و هریستوسکی، 2006). یکی از اهداف اصلی مربیان تربیت بدنی، دانشمندان ورزش، دانشمندان حرکتی، روانشناسان و فیزیوتراپیست‏ها این است که مدل‏های مفهومی معتبری از رفتار حرکتی انسان را توسعه دهند که بر اساس تحقیقات استوار است (پست، پیجپرس، بوش و بوشکر، 1998). توسعه‏‏ ی ‏مدلی جامع از کنترل حرکتی ضروری است قبل از آنکه بتوان مسائل مربوط به یادگیری را در نظر گرفت، اما این به خودی خود، تکلیف ساده‏‏‏ای ‏نیست، بدلیل اینکه “حتی داستان یک حرکت ساده، دارای فصول زیادی مثل هدفمندی، مکانیکی، اطلاعاتی، عصبی و عضلانی است” (مایکلس، 1998، ص. 65). اکنون واضح است که یک مدل دقیق از حرکت انسان، برای توصیف کردن مقیاس ‏های به هم پیوسته تحلیل (مانند: مقیاس ‏های عصبی، رفتاری و روان شناختی) و بسیاری از زیرسیستم ‏ها (به عنوان مثال: زیرسیستم ادراکی و حرکتی) که در ایجاد رفتار دخیل هستند، به یک چارچوب چندرشته ‏‏‏ای ‏نیاز دارد. از دیدگاه عملی، درک چگونگی دستیابی به هماهنگی و کنترل باعث ارتقاء طبقه بندی آگاهانه از محیط‏ های یادگیری و توانبخشی و استفاده موثرتر از زمان تمرینی و درمانی‏ می‏ شود (واز، سیلوا، مانچینی، کارلو و کینسلا-شاو، 2017). در نظر گرفتن مسائل مربوط به مواردی که در زیر‏ می‏اید، برای مطالعه این فرآیندها در سیستم ‏های حرکتی انسان بسیار حیاتی است: آش