نام سراینده فرازنامه بزرگ دانسته نیست، ولی شواهدی در متن آن نشان می دهدکه در اواخر قرن پنجم و احتمالا در بین سال های 487 و 494 هجری به نام ابوبکر موید الملک پسر خواجه نظام الملک طوسی سروده شده است. بنابراین، این منظومه که 5453 بیت دارد، پس از شاهنامه و گرشاسپ نامه، سومین متن حماسی فارسی است در دوبخش : یکی شرح جنگ ها و کشورگشایی های فرامزر در هند و دیگری سفرهای فرامرز بر خشکی و دریا و دیدن شگفتی های گوناگون.