کتاب اگه زنش بشم… از سیزده داستان کوتاه تشکیل شده است. “سرداب” واژه ای است که ناخودآگاه گذشته های دور را تداعی می کند چرا که خانه های قدیمی ما ایرانیان با معماری بسیار زیبا و معنادارش از فضاهای کاربردی و زیبایی برخوردار است که به نوعی با خاطرات نسل های پیشین ما گره خورده است. دراین خانه های قدیمی سردابخانه از اندرونی ترین بخش این خانه ها بود که فقط زنان و دختران و خدمه می توانستند داخل آنجا شوند و البته گاهی اوقات پسربچه های شوخ و شنگ و گاهی دختربچه های سربه هوا. سردابخانه پر از خاطرات تلخ و شیرین بود بخصوص در فصل تابستان. در زمستان هم می شد خانه عذاب. در کتاب اگه زنش بشم می تونم شمر رو بغل کنم؟ این سردابخانه بروز داستانی پیدا کرده است. داستان های کوتاهی از برش های زندگی مردمان همین سرزمین پاک اما از دریچه پنجره همین سردابخانه ها و این داستان ها حول محور روانشناسی شخصیت ها می چرخد. تاب می خورد و تاب می دهد. لذت کودکی و دنیای خیال دارد و از ناخود آگاه شخصیت هایش به شما مخاطب گرانسنگ خبر می دهد با نمایه های بیرونی اش. سبک داستانها و نثر آنها به نوعی بومی نگاری متفاوتی دارد و نگاه تازه و کنکاش درون شخصیت ها از ویژگی های این مجموعه است. اغلب داستان های این کتاب در جشنواره های مختلف ادبی حائز رتبه و مقام شده اند.