تاریخ تحلیلی شعر نو، تاریخ جامعه شناختی یک دوره از شعر نوین ایران ( 1284 – 1357 ) است که با استناد به قریب به تمام کتاب ها و نشریات حاوی شعر نو هفتاد و اندی سال مورد بررسی، نوشته شده است. تقسیم بندی کتاب در چهار جلد، تقسیمی است تاریخی، و مبتنی بر سه مقطع از تاریخ که در شعر نو ایران تحولی رخ داده است. تدوین کتاب بر اساس سال است، و در بررسی وضع شعر نو هر سال، نخست فهرستی از کتاب های منتشره و نشریات شعر نو آن سال داده شده است. و سپس مهم ترین کتاب ها، همراه با نقدهای مطرح، ذیل « نقد و نظر » آن کتاب آورده شده است. بدین ترتیب، این کتاب اگر چه تاریخ تحلیلی شعر نو در ایران است ولی سه مجموعه ی دیگر، یعنی کتابشناسی شعر نو، نشریات هفتاد سال شعر نو، و فهرست هفتاد سال نقد بر شعر نو فارسی را نیز شامل می شود که جای نسبتا خالی آن ها نیز احساس می شد.

تاریخ تحلیلی شعر نو، نخستین تاریخ شعر نو در زبان فارسی است.