“در ستایش شرم” به قلم “حسن قاضی مرادی”، کتابی است از مجموعه ی آسیب شناسی اجتماعی ایران، که به “جامعه شناسی حس شرم در ایران” می پردازد. در ابتدای اثر نویسنده با تعریف شرم، توضیح حالات ناشی از آن و کیفیت شرم پرداخته و این کار را با ارجاعات گوناگونی که به مراجع فلسفی، ادبی و دینی داشته، انجام می دهد. پس از تببین مفهوم شرم، بحث تقصیر و احساس گناه با تاکید بر مفهوم خود، مورد بررسی قرار می گیرد و کیفیت احساسات مذکور از این دریچه، تجزیه و تحلیل می شود. “حسن قاضی مرادی” سپس حس شرم را در میان مردم ایران زیر ذره بین می برد و با بررسی این حس در فرهنگ سنتی مردم ایران، مطالبی را تشریح می کند که در حیطه ی “جامعه شناسی حس شرم در ایران” قرار می گیرد. از مواردی که در این قسمت بررسی می شود، اخلاقیات دینی و بحث گناه، اخلاقیات عرفانی در کنار مفهوم حیا، ادبیات پندآمیز و حس خجالت و شرمساری است که نویسنده یک به یک آن ها را موشکافی می کند. وی همچنین حس شرم را در زندگانی سیاسی و اجتماعی ایرانیان نیز واکاوی کرده و پیوند استبداد و بی شرمی را در کنار مفهوم شرم در قلمروی اجتماعی مورد بررسی قرار می دهد. آخرین موردی که در کتاب “در ستایش شرم” به قلم “حسن قاضی مرادی” به آن پرداخته شده بحث تجربه ی شرم می باشد که در دو سطح تجربه ی فردی و تجربه ی جمعی، تجزیه و تحلیل شده است. کتاب “در ستایش شرم” از مجموعه ی آسیب شناسی اجتماعی ایران، به همت نشر اختران در چیزی نزدیک به صد و پنجاه صفحه، به انتشار رسیده است.