آن همه علایق و سلایق آمده اند و به کناری رفته اند و استاد دکتر یاحقی بر همان مُهر و نشان نخستین، رفته و می رود. با همه همراه شده اما راه خویش رفته و پی مقصود خویش گرفته است. امروز که او “دیهیم هفتاد” بر سردارد، گردکرده عمر خویش را که نشان فارسی و فردوسی دارد، نثار ایران می کند و به آن می بالد.