در بخش نخست کتاب، نمونه‌هایی از شعر دوره ایران باستان را ابتدا در قالب “گاهان” و “یشت‌ها” فراهم می‌آورد؛ سپس نمونه‌های دیگری از فارسی باستان درج می‌کند و در خصوص هر یک، توضیحاتی به دست می‌دهد و به شرح واژه‌ها اهتمام می‌کند. شعر در ایران میانه (اعم از بررسی نظم هجایی و نظم ضربی)، و بررسی اشعار جامعه زردشتی و جامعه مانوی همراه با درج نمونه‌های متعدد موضوع بخش دوم کتاب است که افزون بر آن، قالب‌های شعری و قافیه در اشعار مورد نظر بررسی می‌شود.