“مجموعه اشعار سیاوش کسرایی” اثری است که انتشارات نگاه آن را در نزدیک به هزار صفحه منتشر کرده و تمامی دفتر های شعر “سیاوش کسرایی” اعم از “آوا”، “هوای آفتاب”، ” سنگ و شبنم “، ” منظومه ی آرش کمانگیر “، ” خون سیاوش “،” خانگی “،” با دماوند خاموش “،” از قرق تا خروسخوان “،” به سرخی آتش به طعم دود “،” آمریکا! آمریکا!”،” تراشه های تبر “، ” پیوند “،” هدیه ای برای خاک “،” چهل کلید “، ” ستارگان سپیده دم” و ” مهره ی سرخ” را در بردارد. به این ترتیب خواننده با در اختیار داشتن این مجموعه، ماحصل سال های شاعری “سیاوش کسرایی” را از اواسط دهه ی سی شمسی به بعد، یک جا پیش روی خود خواهد دید. “سیاوش کسرایی”، شاعر توانمند زاده ی اصفهان که خیلی زود در دوران طفولیت زادگاهش را به همراه خانواده به مقصد تهران ترک گفت، در ابتدا به تحصیل در دانشکده ی حقوق و علوم سیاسی تهران مشغول بود. اما آنچه برای باقی عمر به شهرت فردی و اجتماعی او رنگ بخشید، ادبیات و علی الخصوص شعر بود. “کسرایی” از شاگردان وفادار “نیما یوشیج” بود و منظومه ی “آرش کمانگیر” او، اولین منظومه ی حماسی است که به سبک نیمایی سروده شده است. اشعار علاوه بر ساختار شعری نو، از جنبه ی دیگری نیز حائز اهمیت هستند؛ شعر “کسرایی” دردمند مردم روزگار خویش است و آیینه ای است که اوضاع و احوال آن زمانه را بازتاب می دهد. در لا به لای ابیات شکوهمند وی، قلب تپنده ی او برای وطنش و نگرانی و عشقی که به مردم خود داشت به وضوح دیده می شود. این مساله، درون مایه ی اصلی اشعار “سیاوش کسرایی” بوده و بیش از هر چیزی دغدغه های او را تعریف می کند.