مرگ در اکثر جوامع جهان یک تابو است. اما اگر این مسئله را کاملاً اشتباه درک کرده باشیم، چه؟ چه می‌شد اگر مرگ آن فاجعه‌ای نبود که به نظر می‌رسید، بلکه جنبه‌ای ضروری از زندگی بود که مملو از امکانات معنوی برای تعالی است؟ برای اولین بار است که یک نفر این را می گوید. در کتاب مرگ موهبت الهی این شرح منحصر به فرد رساله مانند، سادگورو به طور گسترده به تجربه درونی خود می پردازد و جنبه های عمیق تر مرگ را توضیح می دهد که به ندرت درباره آن صحبت می شود. از منظر عملی، او توضیح می‌دهد که چه آمادگی‌هایی می‌توان برای مرگ خود فراهم کرد، چگونه می‌توانیم به کسی که در حال مرگ است کمک کنیم و چگونه می‌توانیم حتی پس از مرگ به حمایت از سفر او ادامه دهیم. چه مؤمن باشد و چه نباشد، عابد باشد یا جاهل، سالک کارآمد باشد یا ساده لوح، مرگ موهبت الهی کتابی است برای همه کسانی که خواهند مرد!

سخنی از سادگورو نویسنده کتاب مرگ موهبت الهی:

در کنه وجودم مرگ و زندگی دوشادوش یکدیگرند. هیچ یک برتر از دیگری نیست. هرگاه از خودک غافل می شوم، زندگی به من نزدیک تر می شود و هرگاه در عمق وجودم تعمق می کنم، فقز مرگ را احساس می کنم چه اندکند آنان که جاودانگی را در مرگ می بینند و بی خردان هرگز یارای درک این اهریمن بی نقص را ندارند.