کتاب “میخائیل باکونین و آئین آنارشیسم” که حاصل پژوهش “اوژن پایزیر” است، با ارائه ی یک تحلیل جزئی و کاملا دقیق ، رویکرد نوینی در شناخت و بررسی آنارشیسم معرفی می نماید. آنچه “اوژن پایزیر” به آن پرداخته این است که دکترین “میخائیل باکونین” ، علاوه برشرایط زندگی یا اثربخشی عملکردهای او ، حائز اهمیت عمده است. تلاش آنارشیسم برای منهدم ساختن نظام موجود و ارزش های حاکم می باشد. از دیدگاه “میخائیل باکونین” به وقوع پیوستن این بنیاد، همان پیش شرط ضروری می باشد که برای به ثمر رسیدن یک انقلاب واجب است. پس از آن نابودی دشمن و خنثی کردن توطئه های احتمالی آنان در اولویت است که نهایت این امر به آزادی بشر منجر می شود. “میخائیل باکونین” را به عنوان یکی از چهره های سرشناس آنارشیسم و از مهره های اصلی در بنیان نهادن آنارشیسم اجتماعی می شناسند. این عملکرد به وی به عنوان یک کنشگر برجسته و نظریه پرداز، اعتبار بخشید و جایگاه قابلی توجهی را در میان رادیکال های روس و اروپایی برای او فراهم کرد. “میخائیل باکونین” که ریشه ای اشرافی داشت و در امپراتوری روسیه، تحت پرورش خانواده ای اشراف زاده بزرگ شده بود، در جوانی به خدمت ارتش در آمد؛ اما دیری نپایید که ارتش را رها کرد و برای تدریس فلسفه، راهی مسکو شد؛ این مساله هم او را راضی نکرد و سرانجام در سال 1842 با ترک روسیه، سفرهای دنباله داری را در پیش گرفت. از این به بعد، زندگی وی سرشار از فراز و نشیب و پیچ و خم های فراوانی بود که از رهروی تجارب بدست آمده از آن ها، به تشریح جوامع مد نظر خود و شکل دهی به نظریات آنارشیستی پرداخت.