در قرن دوازده میلادی جزیره ی انگلستان به دست نرمان های فرانسوی اشغال و ملت آن به یوغ کشیده شد . اما از میان همین ساکسنی های شکست خورده و خواری دیده ،مردی برخواست که در پرتو دانایی خود به وزیری حکومت اربابان فاتح رسید ،تا حدی که هانری دوم ،شاه فرانسه و انگلستان ،بی رای و نظر او جرات هچ اقدامی نمی یافت . پس این وزیر فهیم و فلسفی مشرب ،را محض مقاومت در برابر پیش خواهی های پاپ ،به اسقفی کشور خود نیز برگزید . ولی توماس بکت در جامه ی روحانی به دفاع از حقوق هموطنان زیردست و ذلیل خود برخاست ،چندان که سرانجام به دست اشرافیت متفرعن فرانسوی به قتل رسید .با این همه محبوبیت نام او در پیش ملتش ،پاپ ،دشمن پیشین او را واداشت پس از گذشت ده سال وی را مقدس اعلام کند . در تاریخ آمده است که توماس بکت زاده ی مادری شرقی بود ،و نیز درس خوانده ی اندلس اسلامی – عربی . در این رمان کوتاه ،او را انسانی می یابیم برخوردار از خون و خویی غربی و شرقی ،و با این حال در درک خود از عدالتی خالی از تبعیض ،و حکومتی بری از قهر ،همه جا تنها : انسانی که در جست وجوی آئینی پاک و پاس دار رفاه و رستگاری انسان ها به راه مسیح می رود و نافرجام می ماند.