«کفش های شیطان را نپوش» شامل دو داستان بلند و یک داستان نسبتا کوتاه است. هرسه داستان فضای نسبتا پراضطراب دوره ی جنگ و بعد از جنگ را به خواننده نشان می دهد. زبان در داستان ابزاری است که به راحتی خواننده را به متن ماجرا می کشاند. داستان «آرامش انگلیسی» نسبت به دو داستان دیگر منسجم تر است و به لحاظ روان شناختی و ساختاری از پایه ی محکمی برخوردار است.‏