کتاب حاضر نمایشنامه تک گویی و روان کاوی یک نوازنده «کنترباس» است، شخصیتی که پیش داوری ها و کلیشه های ذهنی اش او را به موجودی حق به جانب تبدیل کرده است که نمونه آن را در زندگی روزمره فراوان بازمی یابیم. این نوازنده از ساز خود بیزار است، چراکه فکر می کند این ساز دلیل شکست های او در زندگی است، اما از سوی دیگر نیز نمی تواند از آن دست بکشد، چون به آن نیاز دارد تا بتواند خود را هنرمند به شمار آورد و زندگی کند.