در کتاب “گفتگو با بورخس” به قلم ” فرناندو سورنتینو” شاهد مکالمات گسترده ای هستیم که به شکل ویژه و مثال زدنی، بیانی صمیمی و باز دارند و بارقه ای از زندگی شخصی یکی از خیره کننده ترین چهره های ادبیات معاصر جهان، خورخه لوئیس بورخس را به دست می دهند.” فرناندو سورنتینو” مصاحبه گر و نگارنده ی کتاب “گفتگو با بورخس”، که خود یک نویسنده و انسان شناس متبحر آرژانتینی است، از چنان فراست ادبی، حساسیت و حافظه ای همچون دایره المعارف برخوردار است که بورخس به شوخی ابراز می کند که سورنتینو آثار او را بهتر از خود او می شناسد. در این اثر، بورخس از یادآوری خاطرات نوستالژیک به نقد ادبی و از گمانه زنی های فلسفی به اظهارات سیاسی روی می آورد و در فضایی شیرین که تمام این گفتگوهای متنوع را در برگرفته، پرسه می زند. در میان تمام این موضوعات، افکار او در باب ادبیات به تنهایی یک گستره ی وسیع از کتاب مقدس و آثار هومر تا ارنست همینگوی و خولیو کورتاسار را شامل می شود. در “گفتگو با بورخس” متوجه می شویم که دانته، نویسنده ای بوده که بیش از همه بورخس را تحت تاثیر قرار داده و شخص بورخس، فدریکو گارسیا لورکا را یک شاعر درجه دو می داند و همچنین حس می کند که آدولفو بیوئی کاسارس که او هم یک نویسنده ی آرژانتینی است، از بزرگترین و مهم ترین نویسندگان قرن در نگاه بورخس به حساب می آید. در زمان گفتگوهای سورنتینو با خورخه لوئیس بورخس، وی در بوئنوس آیرس اقامت گزیده بود که ابراز علاقه ی او به شهر محل سکونتش نیز در این کتاب مطرح شده است.