پروانه‌های سیاه روایتی است گیرا و شاعرانه از دوران محاصرۀ سارایوو در سال 1992. زورا هنرمند و استاد دانشگاهی است که در جریان ناآرامی‌های شهر همسر و مادرش را به انگلستان می‌فرستد و به امید آنکه این درگیری‌های موقتی به‌زودی به پایان برسند در سارایوو می‌ماند. اما طولانی شدن محاصره شهر را به آشوب می‌کشد و او ناچار است از خاطراتش، از دوستان و همسایه‌ها، و البته از نیروی ماندگار هنر و تخیلش پشتوانه‌ای برای مقاومت بسازد.
سارایووی این کتاب با چنان ظرافت و روشنی‌ای به تصویر درآمده که یاد قاهرۀ نجیب محفوظ می‌افتیم… پروانه‌های سیاه اثری ادبی است که هول و وحشت و خشونت را به نیرویی حیات‌بخش بدل می‌کند.