درباره‌ی کتاب :

رهبرشدن، حتی برای بااستعدادترین افراد، فرایندی طاقت‌ فرسا و البته پرسود است که یادگیری و رشد شخصی مستمر جزئی از آن است. آزمون اولیه در طول این مسیر به اندازه‌ ای بدیهی است که اغلب آن را فراموش می‌ کنیم: رئیس‌ شدن برای اولین بار. این موضوع تاسف‌ انگیز است؛ چراکه آزمون‌ های موجود در این مسیر، هم برای شخص و هم برای سازمان، پیامدهای جدی دارد. اولین مناصب مدیریتی مدیران اجرایی تاثیراتی همیشگی بر آن‌ ها می‌ گذارد. پس از چند دهه، ماه‌ های اول مدیریت خود را به‌صورت تجربه‌ های تحول‌ ساز به یاد می‌ آورند که فلسفه و سبک رهبری آن‌ ها را به‌گونه‌ ای رقم زده که همچنان بر شغلشان تاثیر می‌گذارد. اگر کسی به‌ دلیل عملکرد و صلاحیت‌ های فردی قوی ارتقا یابد، اما با مسئولیت‌ های مدیریتی وفق پیدا نکند، سازمان‌ ها هزینه‌ های انسانی و مالی هنگفتی متحمل می‌ شوند. با توجه به دشواری این گذار، این شکست‌ ها عجیب نیست. از مدیران تازه‌ کار درباره ی روزهای اول رئیس‌شدنشان بپرسید یا از مدیر اجرایی ارشدی بخواهید احساسش را هنگام مدیرشدن به یاد آورد. اگر صادقانه پاسخ دهند، داستان بی‌نظمی و سردرگمی طاقت‌فرسایی را خواهید شنید. مسئولیت جدید آن‌ ها به‌ هیچ‌ وجه مطابق انتظاراتشان نبوده؛ بلکه به‌ حدی بزرگ بوده که هیچ‌ کس به‌ تنهایی از پس آن برنمی‌ آید. همچنین، فارغ از گستره ی آن، مطمئنا ارتباطی با رهبری نداشته است.