«اگر ووک هستی، لابد چپ‌گرایی؛ و اگر چپ‌گرایی، لابد ووک هستی.»

این پیش‌فرضِ رایج به‌زعمِ سوزان نیمن، فیلسوف بنام، یکی از خطاهای بزرگ روزگار ماست.

در دنیایی که هر روز مرز میان عدالت‌خواهی و ایدئولوژی تیره‌تر می‌شود، سوزان نیمن هشدار می‌دهد ووک‌بودن الزاماً به‌معنای چپ‌گرایی نیست. او نشان می‌دهد چگونه جنبشِ ووک، با آن‌که از احساسات چپ‌گرایانه‌ای چون دفاع از ستمدیدگان و مقابله با تبعیض نیرو می‌گیرد، در بنیادهای فلسفی‌اش از ریشه‌های محافظه‌کارانه تغذیه می‌کند؛ و همین تناقض است که آن را در تعارض با سه اصل دیرپای چپ قرار می‌دهد: جهان‌شمولی، تمایز میان عدالت و قدرت، و ایمان به امکانِ پیشرفت. نیمن با زبانی روشن و بُرنده، از چپ می‌خواهد به آرمان‌هایی بازگردد که زیباترین جنبه‌های جهان مدرن را آفریده‌اند.
این کتاب دعوتی است به بازاندیشی در معنای راستینِ عدالت، رهایی، و مسئولیت انسانی.