بانو اینشتین داستان زنی است در اسارت دنیای سلطه گر مردانه؛ زنی که هوش و استعداد و نبوغش در سایة پررنگ همسرش، آلبرت اینشتین، نادیده مانده است. زنی که در بیست سالگی بر خلاف اغلب زنانِ همدوره اش، در رشتة فیزیک ادامة تحصیل می دهد و پس از آن با دانشجویی به نام آلبرت آشنا می شود و حاصل زندگی آنان شهرت آلبرت است و در حاشیه قرار گرفتن همسرش. چقدر از ایده های اینشتین حاصل اندیشه ها و افکار همسرش بوده است؟ چرا باید یکی در سایة دیگری فراموش می شد؟ آیا دو نابغه در یک خانه نمی گنجند؟

او الان به من گفت معرکه؟ این کلمه ای بود که آلبرت آن را شایستة استادان بزرگ فیزیک می دانست؛ کسانی نظیر گالیله، نیوتن، گاهی هم تعدادی از اندیشمندان متأخر. و حالا من؟

آلبرت که چشمانش همچنان می درخشید، پرسید: «می آیی مقاله ای دربارة تئوری ات بنویسیم؟ ما به اتفاق می توانیم دنیا را دگرگون کنیم، عروسک. آیا مرا همراهی خواهی کرد؟»»