بخشی از کتاب:
در آن لحظه، لحظۀ نزدیک به بیداری، می‌‏خواستم بنوشم، آب می‌‏خواستم، آب و دیگر هیچ. راضی بودم اگر آب به دستم برسد تا ابد آن‌‏طور آویزان بمانم! آب خنکی می‌‏خواستم به خنکیِ آن آب که روزی‌روزگاری در عین الصفا در آن غوطه می‌‏زدیم و مسابقه می‌‏دادیم که کی می‌‏تواند بیش از دیگران سرش را در آب نگه دارد. اگر آن دم در عین الصفا بودم، نمی‌‏گذاشتم یک ثانیه هم سرم از چشمه بیرون بیاید، و همان‌‏جا خوش داشتم زنده بمانم یا بمیرم!