درباره‌ی کتاب :

عرصه که تنگ می‌ شود، فاجعه که بر سرمان آوار می‌ شود، عزیزی را که از دست می‌ دهیم، و بر لبه‌ ی پرتگاه نومیدی مطلق قرار می‌ گیریم، چگونه و در کجا به جستجوی تسلای خاطر و امید به ادامه‌ ی زندگی دست می‌ یازیم؟ در طی اعصار این جستجو چه شکل‌ هایی به خود گرفته است؟

مایکل ایگناتیف در سرشت تسلا تامل کرده است. نشانمان می‌ دهد که انسان‌ ها چگونه به‌‌ سوی پیشینیان خود دست یازیده‌ اند تا امید و توان تاب‌ آوری را بازیابند. با پرداختن به زندگی و زمانه‌ ی نویسندگان و نقاشان و موسیقیدانان، از کتاب ایوب و مزامیر گرفته تا سیسرون و ال گرکو و گوستاف مالر، از آلبر کامو تا آنا آخماتُوا و پریمو لوی… بزنگاه‌ هایی را بازآفریده‌ که در آنها این مردان و زنان برجسته در طی اعصار شجاعت رو به‌ رو شدن با سرنوشت تلخ و رنجبار خود و عزم کافی برای ادامه دادن را یافته و این امید را از کف ننهاده‌ اند که رنج‌ شان شاید معنایی داشته باشد. نویسنده این داستان‌ ها و سرگذشت‌ ها را تا به امروز کشانده است و مدعی شده که این سنت‌ های تسلا، این شیوه‌ های گذشته که از آزمون زمان سربلند بیرون آمده‌ اند، همچنان می‌ توانند چراغ راهمان شوند آن‌ گاه که روزگارمان را سخت تیره‌ و تار و بحرانی و خود را تسلاناپذیر می‌ یابیم.