درباره کتاب:

آیا ما واقعاً آماده‌ایم کودکانمان را به دنیایی بفرستیم که خودمان نیز هنوز به‌درستی نمی‌شناسیم؟ آیا می‌توانیم قبل از آنکه خیلی دیر شود، مسیری ایمن و پایدار برای نسل‌های آینده ترسیم کنیم؟ کتاب «نسل زِد، نسل نگران» با استفاده از استعارۀ فرستادن کودکان به مریخ، به‌خوبی این سؤال را مطرح می‌کند که آیا ما درمقابل خطرات پنهان و پیامدهای نامعلوم فناوری‌های دیجیتال به‌اندازۀ کافی هوشیار هستیم. همان‌طور که ارسال کودکان به مریخ، بدون در نظر گرفتن سلامت و ایمنی آن‌ها، غیرقابل‌قبول است، آیا سپردن آن‌ها به دست رسانه‌های اجتماعی و دستگاه‌های دیجیتال، بدون شناخت کافی از عواقب آن، قابل‌پذیرش است؟ تشبیه کودکان به «موش‌های آزمایشگاهی» که در معرض آزمایش‌های بی‌پایان فناوری قرار دارند، این نگرانی را تشدید می‌کند: آیا ما آن‌ها را قربانی تجربیات بی‌ملاحظۀ خود در عصر دیجیتال می‌کنیم؟ آیا سرعت بی‌رحمانۀ تغییرات فناوری باعث می‌شود که نسل‌های جوان بدون حفاظ کافی وارد محیط‌هایی شوند که نه‌تنها سلامت روانی و جسمی‌شان را تهدید می‌کند، بلکه اساس رشد و تربیت آن‌ها را نیز متزلزل می‌کند؟ کتاب «نسل زِد، نسل نگران» خواننده را به بازاندیشی جدی درمورد نقشی که ما در حفاظت از کودکان دربرابر این موج بی‌پایان و قدرتمند فناوری ایفا می‌کنیم، فرا می‌خواند.