فرزند پروری مدرن با سطحی بی سابقه از حمایت گری افراطی تعریف می شود: والدینی که با یک تماس ساده سراسیمه خود را به مدرسه می رسانند تا تکلیف فراموش شده‌ی فرزندش را به او برسانند، برای نمرات نا امید کننده‌ی کارنامه
با معلم وارد بحث می شوند، دوستی های فرزندانشان را سامان‌دهی می‌کنند و حتی در بازی های کودکانه مداخله دارند. همان‌طور که جسیکا لاهی توضیح می‌دهد، این والدین اگرچه در ظاهر مسئولیت پذیر و دلسوز به نظر می رسند، اما
در عمل فرصت تجربه‌ی شکست یا بهتر بگوییم فرصت یادگیری حل مشکلات را از فرزندان خود می‌گیرند.
در جهانی که موفقیت به هدف نهایی و تنها معیار ارزشمندی تبدیل شده، مفهوم شکست جلوه ای ترسناک و نگران کننده به خود می‌گیرد. ما در زندگی برای گریز از شکست تمام تلاش خود را به کار می‌گیریم و وقتی پای موفقیت فرزندان
در میان باشد، وسواس نبود با شکست در ما شدیدتر می‌شود. اما آیا ممکن است شکست همان چیزی باشد که فرزندانمان برای یادگیری و رشد واقعی به آن نیاز دارند؟
جسیکا لاهی، نویسنده، معلم و مادر در کتاب موهبت شکست با شجاعت و دقت به این پرسش پاسخ داده و نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با تغییر نگرش خود نسبت به شکست زمینه‌ی موفقیت های پایدار و معنادار را برای
فرزندان فراهم کرد.