راستان

کتاب راستان نمایشنامه‌ای به قلم آلبر کامو است. این کتاب را سپیده نوروزی به فارسی ترجمه کرده است. آلبر کامو نخستین نویسنده‌ی زاده‌ی آفریقاست که جایزه‌ی نوبل ادبیات را دریافت کرد. او نویسنده و فیلسوف فرانسوی‌تبار بود و از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین شخصیت‌های ادبی قرن بیستم جهان به شمار می‌رود. معمولاً کامو را با کتاب «بیگانه» و «افسانه‌ سیزیف» به یاد می‌آورند. او در سال 1913 در الجزایر متولد شد. پدرش در جنگ جهانی اول کشته شد و مادرش به‌تنهایی دو کودکش را بزرگ کرد. این خانواده بسیار فقیر بود؛ به همین دلیل کامو مجبور شد پس از دبستان ترک تحصیل کند و شغلی برای خود بیابد. معلمش او را تشویق به ادامه‌ی تحصیل و شرکت در آزمون بورسیه کرد. او در آزمون پذیرفته شد و توانست رایگان در دبیرستان تحصیل کند. کامو زندگی سختی را گذراند. او فقر و رنج را به‌خوبی می‌فهمید و از انسان‌های ضعیف طرفداری می‌کرد. این امر در آثارش کاملاً هویداست. کتاب راستان نمایشنامه‌ای در ژانر درام است که در پنج پرده روایت می‌شود. کامو در این نمایشنامه از واقعه‌ای تاریخی الهام گرفته و حتی نام شخصیت‌ها را تغییر نداده است. البته این موضوع به آن معنا نیست که تمام اتفاقاتی که در این نمایشنامه افتاده واقعی‌اند. داستان این نمایشنامه در سال 1905 در روسیه اتفاق می‌افتد. در آن زمان، روسیه روزگار پرآشوبی را می‌گذراند و انقلابی در حال شکل‌گیری بود. گروهی از انقلابیون روسی تصمیم گرفتند دوک بزرگ سرژ را که نمادی از استبداد و خشونت حکومت تزاری است ترور کنند. در روز موعود، دوک به همراه دو کودکش در محلی حاضر می‌شود که قرار است قتلگاه او باشد. بحثی میان انقلابیون شکل می‌گیرد. عده‌ای عقیده دارند نباید او را جلوی کودکانش بکشند و عده‌ای موافق نیستند.