حکومت نظامی

درباره‌ی کتاب حکومت نظامی نمایشنامه‌ی حکومت نظامی یا شهربندان چنین آغاز میشود: وقتی که ستاره ای دنباله دار در آسمان شهر دیده میشود، نادا که دائم الخمری پوچگراست به همه ی مردم هشدار میدهد که این واقعه خبر از اتفاق نحسی که قرار است در آینده بیوفتند میدهد. در این شرایط، حکومت طی بیانیه‌ای رسمی، اقرار به دیدن ستاره‌ی دنباله‌دار را ممنوع اعلام میکند و در پس زمینه چنین زمزمه‌ای به گوش میرسد:« هیچ چیزی اتفاق نیوفتاده، هیچ چیزی اتفاق نخواهد افتاد». این نمایشنامه، شباهت‌هایی به رمان طاعون از همین نویسنده دارد، اما طاعون در این نمایشنامه به شکل یک شخص درامده و به همراه منشی خود وارد شهر میشود.این منشی لیستی از اسامی تمام مردم شهر دارد و با اشاره‌ی طاعون، اسمی را پیداکرده و خط میزند. فردی که اسمش خط خورده در آنی، جان خود را از دست میدهد. این داستانی است که به شرایط پیش آمده پس از چنین رویدادی در شهر میپردازد. اینکه انسانها چه واکنشی نشان میدهند، چطور به جان هم می افتند و یا برای نجات چه چاره‌ای اندیشه میکنند. کامو در سال ۱۹۴۶می‌نویسد: «قرن ما، یعنی قرن بیستم، سراسر آکنده از وحشت و رنج و عذاب بوده است.» به‌راستی اگر در تاریخ بشریت جست‌وجو کنیم، در مدتی چنین کوتاه، یعنی حدود سی‌سال، دنیا دو جنگ بزرگ و خانمان‌سوز را به‌خود دید، میلیون‌ها آدم بی‌گناه قربانی شدند و از همه بدتر، خونخوارترین و بی‌رحم‌ترین دیکتاتورهای تاریخ از بیغوله‌ها سربرآوردند و دنیا را به خاک‌وخون کشیدند. «حکومت نظامی» یا شهربندان، استعاره‌ایست از دوران حکم‌روایی یکی از این ددمنشان روزگار که قانونش گرفتن جان انسان‌هاست و به جا گذاشتن ویرانه‌ها پس‌از زوالش. درباره‌ی نویسنده آلبر کامو، متولد هفتم نوامبر سال ۱۹۱۳ در الجزیره و در گذشته در ۴ ژانویه ی ۱۹۶۰، از نویسندگان بزرگ قرن بیستم است. از آثار معروف او می توان به بیگانه و مقاله ی افسانه ی سیزیف اشاره کرد. او در سال ۱۹۷۵ جایزه ی نوبل ادبیات را از آن خود کرد.