رفتار با مخالفان (چاپ دوم)

سيره و انديشه‌ي سياسي امام‌ خميني در برخورد با منتقدان و مخالفان نشأت‌گرفته از آموزه‏هاى حيات‏بخش دين مبين اسلام و سيره‏ى معصومين(ع) بود. ايشان تمامى حقوق شهروندى را براى مخالفان نظام به‌رسميت شناخته و حدود آن ‌را به عدم اخلال در مبانى نظام، حفظ امنيت، منافع و وحدت ملى و مصالح عمومي مشخص كردند. با آنکه مي‌دانستند برخي از مرتبطين و فعالان اجتماعي و سياسي، به اسلام و ولايت فقيه اعتقاد ندارند ولي همه را مي‌پذيرفتند و با اين راهبرد عاقلانه و دورانديشانه اعلام كردند که دشمنان و مخالفان تا زماني که دست به اسلحه نبرده‌اند با آنها برخورد نمي‌كنيم. امام(ره) براي ملت و قاطبه‌ي مردم جاذبه، انعطاف شديد و براي دشمنان سدّي محكم بودند و درمقابل استکبار و دشمنان ملت اعم از استبداد داخلي و خارجي با قاطعيّت مي‌ايستادند.