پرش به محتوای صفحه
تاریخ هنرناموجود

ریاضیات و مونالیزا

هنوز دیدگاهی ثبت نشده، اولین نفر باش

«گستره ی پهناور ذهن درخشان پروفسور آتالای، ما را به چنان رویکردی در شناخت نبوغ لئوناردو داوینچی می‌رساند که سرشار است از بصیرت، نوآوری و خودمداری، که کتاب حاضر را به منبعی اساسی و ضرور در میان کتاب‌های لئوناردوشناسی تبدیل می‌کند. من این اثر گران‌سنگ را با احترام تمام به نظرات نویسنده مطالعه کردم.» ـ شروین نولند، نویسنده ی کتاب لئوناردو داوینچی و برنده ی جایز

این کتاب فعلا ناموجود است

شماره‌ات را بگذار؛ کدِ تأیید برایت می‌فرستیم تا حسابت ساخته شود و به‌محضِ موجود شدن خبرت کنیم.

با ادامه، حساب کاربری‌ات (در صورت نبود) ساخته می‌شود.

مشخصات کتاب

دسته‌بندی
تاریخ هنر
شناسه کالا
kj-384735

دیدگاه‌های کاربران

۰ از ۵ · ۰ دیدگاه

هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفری باش که تجربه‌اش را می‌نویسد.

کتاب‌های بیشتر از مازیار

مشاهده‌ی همه

توضیحات

«گستره ی پهناور ذهن درخشان پروفسور آتالای، ما را به چنان رویکردی در شناخت نبوغ لئوناردو داوینچی می‌رساند که سرشار است از بصیرت، نوآوری و خودمداری، که کتاب حاضر را به منبعی اساسی و ضرور در میان کتاب‌های لئوناردوشناسی تبدیل می‌کند. من این اثر گران‌سنگ را با احترام تمام به نظرات نویسنده مطالعه کردم.» ـ شروین نولند، نویسنده ی کتاب لئوناردو داوینچی و برنده ی جایزه ی ملی کتاب سال 1991 برای نوشتن کتاب چگونه می‌میریم «بررسی استادانه تفاوت‌ها و تشابهات در هنرها و علوم، به شکل تجسم یافته توسط آن نابغه ی هر دو عرصه: لئوناردو داوینچی. پروفسور بولنت آتالای به ژرفای ذهن لئوناردو راه یافته و کتابی چنین خواندنی و بسیار آگاهی‌بخش آفریده است.» ـ Jamie Wyeth «پروفسور بولنت آتالای ما را به گردشی مفرح در پیچ و خم هزاره‌ها و قاره‌ها می‌برد، و هنر و معماری، علم و ریاضیات را در زیر چتر نبوغ لئوناردو به هم می‌رساند. نوشته ی او تحت تأثیر چشم هنرمندانه‌اش برای شناخت زیبایی، ستایش تاریخ‌گرایانه‌اش از زمینه ی رویدادها، و عشق دانشمندانه‌اش به نظم و تقارن قرار می‌گیرد. من شرحی را که آتالای درباره ی شام آخر لئوناردو نوشته است اندکی پس از مشاهده ی این شاهکار در میلان و اندکی پس از مرمت آن نوشته است مطالعه کردم. لئوناردو الگویی است برای انسان ـ هنرمند، معمار، فیلسوف، دانشمند، و نویسنده به شکل مطرح شده در عصر رنسانس. تعداد کسانی که همانند او باشند از تعداد انگشتان دست فراتر نمی‌رود، اما پروفسور آتالای به بیان دقیق‌تر، یک انسان عصر رنسانس در عصر جدید است، و ما را به بهره‌گیری از نیروی ترکیبی فرا می‌خواند که همان الگوی لئوناردو است.» ـ ویلیام د. فیلیپ، برنده ی جایزه ی نوبل سال 1997 فیزیک