روان شناسی روان شناسان

روان شناسی روان شناسان کتاب “روان‌شناسی روان‌شناسان” نوشته ی ديويد کهن و ترجمه دکتر جعفر نجفی زند است. در بخشی از متن آن می خوانيم: «آغاز روان‌شناسی به شکل علمی و آکادميک، به اواخر قرن هفدهم و اوايل قرن هجدهم بازمی گردد؛ می توان گفت اکتشافات و تحقيقات قابل توجه در روان‌شناسی، تنها از حدود 150 سال پيش شروع شده است؛ و اين درحالي است که علوم تجربی ديگر از تاريخچه‌ای بلندتر و پربارتر برخوردارند. البته مباحث مربوط به ذهن و روان قرن‌هاست که ذهن متفکران را به خود مشغول کرده و آثار مکتوب آن از دانشمندان يونانی و متفکرانی چون سقراط، افلاطون و ارسطو نيز در دست است، اما اين شاخه از علم تا پيش از روان‌شناسی جديد، به صورت مدون و آکادميک مورد مطالعه قرار نگرفته بود. آيا هرگز به اين فکر کرده ايد که حرف زدن با تمام افراد مشهوری که در روانشناسی راجع به آنها خوانده ايد چقدر جالب خواهد بود؟ آنها چگونه و چرا به روانشناسی علاقه مند شدند، و چه چيزی باعث امتياز آنها شد؟ چرا آيسينک اين قدر با فرانکل خصومت می ورزيد؟ مشکل اسکينر با احساسات چه بود؟»