ادبیات و داستانموجود
روستای استپانچیکووا و ساکنانش
۳۳۶
صفحه
۱۴۰۳
سال چاپ
وزیری
قطع
گالینگور
نوع جلد
درباره کتاب سال ۱۸۵۹ نویسندهی دردهای عمیق انسان تصمیم میگیرد پس از ۱۰ سال سکوت، رمان جدیدش را بنویسد. او به برادرش نامهای ارسال میکند و میگوید: «من به این رمان خیلی باور دارم.» داستایفسکی به سیاق همیشگی خود باز هم به سراغ قهرمانان مورد علاقهاش، رنجدیدگان و خوارشدگان، میرود و با توصیف و تشریح زندگی پرمحنت و واکاوی انگیزههای روانی این طیف روند تبدیلش
۷۸۰٬۰۰۰تومان
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-392356
- شابک
- ۹۷۸۶۰۰۴۰۵۹۴۶۶
- تعداد صفحه
- ۳۳۶
- قطع
- وزیری
- نوع جلد
- گالینگور
- وزن
- ۳۸۸ گرم
- سال انتشار شمسی
- ۱۴۰۳
دیدگاههای کاربران
۴٫۵ از ۵ · ۰ دیدگاه
اگر این کتاب را دوست داری
۶۹٬۰۰۰تومان
کتابهای بیشتر از فئودور میخائیلوویچ داستایفسکی
مشاهدهی همه
۲۶۰٬۰۰۰تومان
کتابهای بیشتر از ثالث
مشاهدهی همه
کتابهای بیشتر با ترجمهی میترا نظریان
مشاهدهی همه
۵۰٬۰۰۰تومان
م.ن.آلکسیج
ترجمهی میترا نظریان
گوتنبرگ
۵۰٬۰۰۰تومان
م.ن.آلکسیج
ترجمهی میترا نظریان
گوتنبرگ
۵۰٬۰۰۰تومان
م.ن.آلکسیج و دیگران
ترجمهی میترا نظریان
گوتنبرگ
۲۷۰٬۰۰۰تومان
توضیحات
درباره کتاب
سال ۱۸۵۹ نویسندهی دردهای عمیق انسان تصمیم میگیرد پس از ۱۰ سال سکوت، رمان جدیدش را بنویسد. او به برادرش نامهای ارسال میکند و میگوید: «من به این رمان خیلی باور دارم.»
داستایفسکی به سیاق همیشگی خود باز هم به سراغ قهرمانان مورد علاقهاش، رنجدیدگان و خوارشدگان، میرود و با توصیف و تشریح زندگی پرمحنت و واکاوی انگیزههای روانی این طیف روند تبدیلشدن انسانهای آسیببدیده و مظلوم به ظالمانی خودکامه و بیرحم را به تصویر میکشد. داستایفسکی مدت دو سال روی داستان روستای استپانچیکووا و ساکنانش کار کرد و سرانجام آن را سال ۱۸۵۹ در شمارههای نوامبر و دسامبر نشریهی یادداشتهای وطنی به چاپ رساند. این داستان سال ۱۸۶۰ بهعنوان یک کتاب بهطور مستقل منتشر شد. شروع کار روی این داستان به زمان تبعید و اقامت داستایفسکی در سیبری بر میگردد. بااینحال او این اثر را با وقفهای طولانی به پایان رساند و طی این مدت روی داستان دیگری به نام خواب عمو جان نیز کار کرد.
«مدتها در پترزبورگ خانهنشین بودم.... باید جهان واقعی را میدیدم. اما میترسیدم که جهان اندازهی قلبِ من نباشد. من نگرانِ دستهایم بودم، نگران اشکهایم در خیابانهای سردِ روسیه که روی گونههای بیگناهم جاری میشدند و این ترسها تمامی ندارند.»