سی زوئه بانسی مرده است

نمایشنامه‌ی سی‌زوئه بانسی مرده است از یک زاویه تصویری است هولناک و خشم‌انگیز و درعین‌حال طنزآمیز از زندگی انسان سیاه‌پوست در نظام ددمنشانه‌ی آپارتاید (جدایی نژادی) در آفریقای جنوبی پیش از نلسون مندلا و از زاویه‌ای دیگر تراژدی انسان در میدان ستمگری و ستم‌کشی است، در موقعیتی که زندگی کردن یا حتی زنده ماندن هم برای بسیاری از مردم محروم از آزادی و حقوق انسانی تقریباً غیرممکن می‌شود. در یکی از این موقعیت‌هاست که سی‌زوئه، که جواز عبور و کار در شهرهای سفیدپوستان را ندارد، باید هویتش را به یک مرده‌ی جوازدار بدهد و خودش بمیرد تا بتواند با هویت او کار کند و به زندگی ادامه دهد: تاخت زدن شخصیت و عزت‌نفس انسانی با لقمه نانی و سرپناهی. و این چیزی است که با رواج استبداد و ستم در هر جا و هر زمانی به صورت‌های مختلف اتفاق می‌افتد.